1 ถ้อยคำของเลมูเอลพระราชาแห่งมัสสาพระราชชนนีได้สอนคำนี้ไว้แก่พระองค์..
2 อะไรเล่าลูกแม่เอ๋ยอะไรเล่าลูกแห่งท้องแม่เอ๋ยอะไรเล่าลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย..
3 อย่าให้กำลังของเจ้าแก่ผู้หญิงและให้ทางของเจ้าแก่ผู้ทำลายพระราชาใด..
4 โอเลมูเอลเอ๋ยไม่สมควรที่พระราชาไม่สมควรที่พระราชาจะเสวยเหล้าองุ่นหรือผู้ที่ครอบครองจะปรารถนาสุรา..
5 เกรงว่าเขาจะดื่มและลืมคำที่ตราเป็นกฎหมายนั้นเสียและวินิจฉัยความของเจ้าทุกข์ให้เขวไป..
6 จงให้สุราแก่ผู้ที่กำลังพินาศและน้ำองุ่นแก่ผู้ที่ทุกข์ใจอย่างขมขื่น..
7 จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขาเพื่อจะจดจำความระทมทุกข์ของเขาไม่ได้อีกต่อไป..
8 จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทิ้งร้างอยู่..
9 จงอ้าปากของเจ้าพิพากษาอย่างชอบธรรมรักษาสิทธิของคนจนและคนขัดสนให้คงอยู่..
10 ใครจะพบภรรยาที่ดีเธอประเสริฐยิ่งกว่าทับทิมมากนัก..
11 จิตใจของสามีเธอก็วางใจในเธอและสามีจะไม่ขาดกำไร..
12 เธอทำความดีให้เขาไม่ทำความร้ายตลอดชีวิตของเธอ..
13 เธอแสวงขนแกะและป่านและทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ..
14 เธอเป็นเหมือนกำปั่นของพ่อค้าเธอนำอาหารของเธอมาจากที่ที่ไกล..
15 เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืดอยู่และจัดอาหารให้ครัวเรือนของเธอและจัดงานให้แก่สาวใช้ของเธอ..
16 เธอพิเคราะห์ดูไร่นาแล้วก็ซื้อไว้ด้วยผลน้ำมือของเธอเธอปลูกสวนองุ่น..
17 เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลังและกระทำให้แขนของเธอเข้มแข็ง..
18 เธอรู้ว่าสินค้าของเธอจะได้กำไรกลางคืนตะเกียงของเธอก็ไม่ดับ..
19 เธอยื่นมือออกจับไนและมือของเธอจับเครื่องปั่น..
20 เธอหยิบยื่นให้คนยากจนเธอยื่นมือออกช่วยคนขัดสน..
21 เธอไม่กลัวหิมะมาทำอันตรายแก่คนในครัวเรือนของเธอเพราะเขาสวมเสื้อสองชั้น..
22 เธอทำผ้าปูสำหรับเธอเสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินเนื้อละเอียดและผ้าสีม่วง..
23 สามีของเธอเป็นที่รู้จักที่ประตูเมืองเมื่อท่านนั่งอยู่ในหมู่พวกผู้ใหญ่ของแผ่นดินนั้น..
24 เธอทำเครื่องแต่งกายด้วยผ้าลินินไว้ขายเธอส่งผ้าคาดเอวให้แก่พ่อค้า..
25 กำลังและความสง่าผ่าเผยเป็นอาภรณ์ของเธอเธอหัวเราะให้แก่เหตุการณ์ที่จะมาถึง..
26 เธออ้าปากกล่าวด้วยสติปัญญาและคำสอนเจือความเอ็นดูอยู่ที่ลิ้นของเธอ..
27 เธอดูแลการงานในครัวเรือนของเธอและไม่ชุบมือเปิบ..
28 ลูกของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอสามีของเธอก็สรรเสริญเธอ..
29 ว่า"สตรีเป็นอันมากทำอย่างดีเลิศแต่เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด"..
30 เสน่ห์เป็นของหลอกลวงและความงามก็เปล่าประโยชน์แต่สตรียำเกรงพระเจ้าสมควรได้รับคำสรรเสริญ..
31 จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอและให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่ประตูเมือง..
2 อะไรเล่าลูกแม่เอ๋ยอะไรเล่าลูกแห่งท้องแม่เอ๋ยอะไรเล่าลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย..
3 อย่าให้กำลังของเจ้าแก่ผู้หญิงและให้ทางของเจ้าแก่ผู้ทำลายพระราชาใด..
4 โอเลมูเอลเอ๋ยไม่สมควรที่พระราชาไม่สมควรที่พระราชาจะเสวยเหล้าองุ่นหรือผู้ที่ครอบครองจะปรารถนาสุรา..
5 เกรงว่าเขาจะดื่มและลืมคำที่ตราเป็นกฎหมายนั้นเสียและวินิจฉัยความของเจ้าทุกข์ให้เขวไป..
6 จงให้สุราแก่ผู้ที่กำลังพินาศและน้ำองุ่นแก่ผู้ที่ทุกข์ใจอย่างขมขื่น..
7 จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขาเพื่อจะจดจำความระทมทุกข์ของเขาไม่ได้อีกต่อไป..
8 จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทิ้งร้างอยู่..
9 จงอ้าปากของเจ้าพิพากษาอย่างชอบธรรมรักษาสิทธิของคนจนและคนขัดสนให้คงอยู่..
10 ใครจะพบภรรยาที่ดีเธอประเสริฐยิ่งกว่าทับทิมมากนัก..
11 จิตใจของสามีเธอก็วางใจในเธอและสามีจะไม่ขาดกำไร..
12 เธอทำความดีให้เขาไม่ทำความร้ายตลอดชีวิตของเธอ..
13 เธอแสวงขนแกะและป่านและทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ..
14 เธอเป็นเหมือนกำปั่นของพ่อค้าเธอนำอาหารของเธอมาจากที่ที่ไกล..
15 เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืดอยู่และจัดอาหารให้ครัวเรือนของเธอและจัดงานให้แก่สาวใช้ของเธอ..
16 เธอพิเคราะห์ดูไร่นาแล้วก็ซื้อไว้ด้วยผลน้ำมือของเธอเธอปลูกสวนองุ่น..
17 เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลังและกระทำให้แขนของเธอเข้มแข็ง..
18 เธอรู้ว่าสินค้าของเธอจะได้กำไรกลางคืนตะเกียงของเธอก็ไม่ดับ..
19 เธอยื่นมือออกจับไนและมือของเธอจับเครื่องปั่น..
20 เธอหยิบยื่นให้คนยากจนเธอยื่นมือออกช่วยคนขัดสน..
21 เธอไม่กลัวหิมะมาทำอันตรายแก่คนในครัวเรือนของเธอเพราะเขาสวมเสื้อสองชั้น..
22 เธอทำผ้าปูสำหรับเธอเสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินเนื้อละเอียดและผ้าสีม่วง..
23 สามีของเธอเป็นที่รู้จักที่ประตูเมืองเมื่อท่านนั่งอยู่ในหมู่พวกผู้ใหญ่ของแผ่นดินนั้น..
24 เธอทำเครื่องแต่งกายด้วยผ้าลินินไว้ขายเธอส่งผ้าคาดเอวให้แก่พ่อค้า..
25 กำลังและความสง่าผ่าเผยเป็นอาภรณ์ของเธอเธอหัวเราะให้แก่เหตุการณ์ที่จะมาถึง..
26 เธออ้าปากกล่าวด้วยสติปัญญาและคำสอนเจือความเอ็นดูอยู่ที่ลิ้นของเธอ..
27 เธอดูแลการงานในครัวเรือนของเธอและไม่ชุบมือเปิบ..
28 ลูกของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอสามีของเธอก็สรรเสริญเธอ..
29 ว่า"สตรีเป็นอันมากทำอย่างดีเลิศแต่เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด"..
30 เสน่ห์เป็นของหลอกลวงและความงามก็เปล่าประโยชน์แต่สตรียำเกรงพระเจ้าสมควรได้รับคำสรรเสริญ..
31 จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอและให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่ประตูเมือง..
พระเจ้าต้องการสอนในเราทำสิ่งต่าง ๆ อย่างดีเลิศ ให้เรามีสติปัญญา มีสติสัมปชัญญะ ในการทำสิ่งต่าง ๆ ไม่หลงลืมตนเองเหมือนดั่งเวลาดื่มน้ำสุรา แต่ให้เรานั้นลืมภาระปัญหา ความขมขื่นต่าง ๆ และให้เราทำทุกอย่างอย่างดีเลิศ ให้เรามีความถ่อมใจ และเป็นผู้ปรนนิบัติ มากกว่าเป็นผู้ถูกปรนนิบัติ อย่าได้ยกตัวขึ้น และให้เราเป็นผู้ยำเกรงพระเจ้า
ตอบลบ"เสน่ห์เป็นของหลอกลวง และความงามก็เปล่าประโยชน์"
คนสวยถ้าไม่มีพระเจ้าก็ไม่มีประโยชน์ เพราะฉะนั้นอย่าสวยแต่ภสยนอก แต่ให้สวยจากภายใน พระเจ้าทอดพระเนตรที่จิตใจมากกว่าร่างกาย
ดิ๋มน้อย