Thu 15/1/09... สภษ.15:1-33

1 คำตอบอ่อนหวานช่วยละลายความโกรธเกรี้ยวให้หายไปแต่คำกักขฬะเร้าโทสะ..
2 ลิ้นของปราชญ์แจกจ่ายความรู้แต่ปากของคนโง่เทความโง่ออกมา..
3 พระเนตรของพระเจ้าอยู่ในทุกแห่งหนทรงเฝ้าดูคนชั่วและคนดี..
4 ลิ้นที่สุภาพเป็นต้นไม้แห่งชีวิตแต่ลิ้นตลบตะแลงทำน้ำใจให้แตกสลาย..
5 คนโง่ดูหมิ่นคำเตือนสติของบิดาตนแต่ผู้ที่สนใจคำทักท้วงเป็นผู้หยั่งรู้..
6 ในเรือนของคนชอบธรรมมีคลังทรัพย์มากแต่ความลำบากตกอยู่กับรายได้ของคนชั่วร้าย..
7 ริมฝีปากของปราชญ์กระจายความรู้แต่ความคิดของคนโง่หาเป็นเช่นนั้นไม่..
8 เครื่องสักการบูชาของคนชั่วร้ายเป็นที่น่าเกลียดน่าชังแก่พระเจ้าแต่คำอธิษฐานของคนเที่ยงธรรมเป็นที่ปีติยินดีแก่พระองค์..
9 ทางของคนชั่วร้ายเป็นที่น่าเกลียดน่าชังแก่พระเจ้าแต่พระองค์ทรงรักบุคคลผู้ตามติดความชอบธรรม..
10 มีโทษหนักสำหรับผู้ที่ทอดทิ้งทางดีบุคคลผู้เกลียดคำเตือนสติจะตายเปล่า..
11 แดนผู้ตายและแดนพินาศก็ประจักษ์แจ้งอยู่เฉพาะพระเจ้าใจของมนุษย์จะแจ้งเฉพาะพระองค์ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด..
12 คนมักเยาะเย้ยไม่ชอบถูกตักเตือนเขาจะไม่ไปหาปราชญ์..
13 ใจที่ยินดีกระทำให้ใบหน้าร่าเริงแต่โดยความเสียใจดวงจิตก็สลายลง..
14 ความคิดของบุคคลผู้มีความเข้าใจก็แสวงความรู้แต่ปากของคนโง่กินความโง่เป็นอาหาร..
15 ทุกวันของคนที่ทุกข์ใจก็ร้ายแต่ใจที่ร่าเริงมีการเลี้ยงต่อเนื่องกัน..
16 มีทรัพย์น้อยแต่มีความยำเกรงพระเจ้าดีกว่ามีคลังทรัพย์ใหญ่แต่มีความลำบากอยู่ด้วย..
17 กินผักเป็นอาหารในที่ที่มีความรักก็ดีกว่ากินเนื้อวัวอ้วนพร้อมกับความเกลียดชังอยู่ด้วย..
18 คนใจร้อนเร้าการวิวาทแต่บุคคลผู้โกรธช้าก็ระงับการชิงดี..
19 ทางของคนเกียจคร้านมีต้นหนามควัดงอกอยู่เต็มแต่วิถีของคนเที่ยงธรรมเป็นทางหลวงราบเสมอ..
20 บุตรชายที่ฉลาดกระทำให้บิดายินดีแต่คนโง่ดูหมิ่นมารดาของตน..
21 ความโง่เป็นความชื่นบานแก่บุคคลผู้ไม่มีสามัญสำนึกแต่คนที่มีความเข้าใจจะเดินตรงไป..
22 ปราศจากการปรึกษาหารือแผนงานก็ล้มเหลวแต่มีผู้แนะนำมากแผนงานนั้นก็สำเร็จ..
23 ที่จะตอบให้เหมาะสมก็เป็นความชื่นบานแก่คนคำเดียวที่ถูกกาละก็ดีจริง

24 ทางของคนฉลาดนำขึ้นสู่ชีวิตเพื่อเขาจะได้หลีกหนีจากแดนผู้ตายเบื้องล่าง..
25 พระเจ้าทรงรื้อเรือนของคนเย่อหยิ่งแต่ให้ขอบเขตของหญิงม่ายคงอยู่..
26 ความคิดของคนชั่วร้ายเป็นสิ่งที่น่าเกลียดน่าชังแก่พระเจ้าแต่ถ้อยคำของคนบริสุทธิ์เป็นที่พอพระทัยของพระองค์..
27 บุคคลผู้ตะกละหากำไรก็กระทำความลำบากแก่ครัวเรือนของตนแต่บุคคลผู้เกลียดสินบนจะมีชีวิตอยู่..
28 ใจของคนชอบธรรมรำพึงว่าจะตอบอย่างไรแต่ปากของคนชั่วร้ายเทสิ่งชั่วร้ายออก..
29 พระเจ้าทรงอยู่ห่างไกลจากคนชั่วร้ายแต่พระองค์ทรงได้ยินคำอธิษฐานของคนชอบธรรม..
30 สว่างของตาทำให้ใจเปรมปรีดิ์และข่าวดีกระทำให้กระดูกสดชื่น..
31 หูที่ฟังคำตักเตือนที่ให้ชีวิตจะอยู่ท่ามกลางปราชญ์..
32 บุคคลผู้เพิกเฉยต่อคำเตือนสติก็ดูหมิ่นตนเองแต่บุคคลผู้สนใจการทักท้วงก็ได้ความเข้าใจ..
33 ความยำเกรงพระเจ้าเป็นการสอนให้เกิดปัญญาและความถ่อมใจเดินอยู่ข้างหน้าเกียรติ..