Thu 22/10/09... สภษ.22:1-29

1 ชื่อเสียงดีเป็นสิ่งควรเลือกยิ่งกว่าความมั่งคั่งมากมายและซึ่งเป็นที่โปรดปรานก็ดีกว่ามีเงินหรือทอง..
2 คนมั่งคั่งและยากจนประชุมพร้อมกันพระเจ้าทรงสร้างเขาทั้งสิ้น..
3 คนหยั่งรู้เห็นอันตรายและซ่อนตัวของเขาเสียแต่คนเขลาเดินเรื่อยไปและรับอันตรายนั้น..
4 บำเหน็จของความถ่อมใจและความยำเกรงพระเจ้าคือความมั่งคั่งเกียรติและชีวิต..
5 หนามและบ่วงอยู่ในทางของคนตลบตะแลงบุคคลที่ระแวดระวังตนเองจะอยู่ไกลเสียจากสิ่งเหล่านี้..
6 จงฝึกเด็กในทางที่เขาควรจะเดินไปและเมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่แล้วเขาจะไม่พรากจากทางนั้น..
7 คนมั่งคั่งปกครองเหนือคนยากจนและคนขี้ยืมก็เป็นทาสของคนให้ยืม..
8 บุคคลผู้หว่านอยุติธรรมจะเกี่ยวความหายนะและไม้ถือแห่งความดุเดือดของเขาจะล้มเหลว..
9 บุคคลที่มีตาแสดงใจกว้างขวางก็จะรับพรเพราะเขาแบ่งส่วนอาหารของเขาแก่คนยากจน..
10 จงขับคนมักเยาะเย้ยออกไปเสียแล้วการวิวาทจะหมดไปการวิวาทและการดูแคลนจะหยุดลง..
11 บุคคลที่รักใจบริสุทธิ์และวาจาของเขามีกรุณาคุณจะได้พระราชาเป็นมิตร..
12 พระเนตรของพระเจ้าเฝ้าอยู่เหนือความรู้แต่พระองค์ทรงคว่ำถ้อยคำของคนไร้ความเชื่อเสีย..
13 คนเกียจคร้านกล่าวว่า"มีสิงห์อยู่ข้างนอกข้าจะถูกฆ่าที่ลานเมือง"..
14 ปากของหญิงชั่วเป็นหลุมลึกบุคคลซึ่งพระเจ้าทรงพระพิโรธจะตกลงในที่นั้น..
15 ความโง่มักอยู่ในใจของเด็กแต่ไม้เรียวที่ตีสอนก็ขับมันให้ห่างไปจากเขา..
16 บุคคลผู้บีบบังคับคนยากจนเพื่อเพิ่มทรัพย์ศฤงคารของตนหรือเพิ่มให้แก่คนมั่งคั่งจะมาถึงความขัดสนเท่านั้น..
17 เอียงหูของเจ้าและฟังถ้อยคำของปราชญ์และเอาใจใส่ความรู้ของเรา..
18 เพราะถ้าเจ้ารักษาถ้อยคำและความรู้นั้นไว้ในตัวเจ้าและพร้อมที่จะพูดคำเหล่านั้นเสมอมันจะเป็นความชื่นใจแก่เจ้า..
19 เพื่อความไว้วางใจของเจ้าจะอยู่ในพระเจ้าเราให้แจ้งประจักษ์แก่เจ้าในวันนี้แม้แก่ตัวเจ้าเอง..
20 เราได้เขียนให้เจ้าถึงสามสิบข้อถึงเรื่องการทักท้วงและความรู้แล้วมิใช่หรือ..
21 เพื่อสำแดงแก่เจ้าว่าสิ่งใดถูกและจริงเพื่อเจ้าจะได้ให้คำตอบที่จริงแก่ผู้ที่ใช้เจ้าไป..
22 อย่าปล้นคนยากจนเพราะเขาเป็นคนยากจนหรือบีบคั้นคนทุกข์ใจที่ประตูเมือง..
23 เพราะว่าพระเจ้าจะทรงว่าความแทนเขาและริบชีวิตของผู้ที่ริบเขา..
24 อย่าเป็นมิตรกับคนที่มักโกรธหรือไปกับคนขี้โมโห..
25 เกรงว่าเจ้าจะเรียนรู้ทางของเขาและพัวพันตัวเจ้าเข้าในบ่วง..
26 อย่าเป็นพวกที่ตกปากลงคำอย่าเป็นพวกผู้เป็นประกันหนี้สิน..
27 ถ้าเจ้าไม่มีอะไรชำระเขาทำไมจึงควรให้เขาเอาที่นอนไปจากใต้ตัวเจ้าเล่า..
28 อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่ซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าได้ปักไว้..
29 เจ้าเห็นคนที่มีฝีมือในงานของเขาหรือเขาจะได้เข้าเฝ้าพระราชาเขาจะยืนอยู่ต่อหน้าคนที่มีชื่อเสียง..