Tue 6/1/09... สภษ.6:1-35

1 บุตรชายของเราเอ๋ยถ้าเจ้าเป็นผู้ประกันเพื่อนบ้านของเจ้าได้ทำสัญญาให้แก่คนอื่น..
2 ถ้าเจ้าติดบ่วงเพราะคำจากปากของเจ้าและเจ้าติดกับเพราะคำพูดของเจ้า..
3 บุตรชายของเราเอ๋ยจงทำอย่างนี้และช่วยตัวเจ้าให้รอดเถิดเพราะเจ้าตกอยู่ในกำมือเพื่อนบ้านของเจ้าแล้วไปรีบไปวิงวอนเพื่อนบ้านของเจ้า..
4 อย่าให้ตาของเจ้าหลับลงอย่าให้หนังตาของเจ้าปรือไป..
5 จงปลีกตัวของเจ้าจากภัยอย่างละมั่งที่ปลีกตัวจากพรานอย่างนกจากมือของคนจับนก..
6 คนเกียจคร้านเอ๋ยไปหามดไป๊พิเคราะห์ดูทางของมันและจงฉลาด..
7 โดยปราศจากผู้หัวหน้าเจ้าหน้าที่หรือผู้ปกครอง..
8 มันเตรียมอาหารของมันในฤดูแล้งและส่ำสมของกินของมันในฤดูเกี่ยว..
9 คนเกียจคร้านเอ๋ยเจ้าจะนอนนานเท่าใดเมื่อไรเจ้าจะลุกขึ้นจากหลับ..
10 หลับนิดเคลิ้มหน่อยกอดมือพักนิดหน่อย..
11 และความจนจะมาเหนือเจ้าอย่างคนจรและความขัดสนอย่างคนถืออาวุธ..
12 คนไร้ค่าคือคนชั่วร้ายที่เที่ยวไปด้วยวาจาคดเคี้ยว..
13 ตาของเขาก็ขยิบเท้าของเขาก็ขยับนิ้วของเขาก็ชี้ไป..
14 ประดิษฐ์ความชั่วร้ายด้วยใจตลบตะแลงหว่านความแตกร้าวอยู่เรื่อยไป..
15 เพราะฉะนั้นความหายนะจะมาถึงเขาอย่างปัจจุบันทันด่วนฉับพลันนั้นเองเขาจะแตกอย่างซ่อมไม่ได้..
16 มีหกสิ่งซึ่งพระเจ้าทรงเกลียดมีเจ็ดซึ่งเป็นที่น่าเกลียดน่าชังสำหรับพระองค์..
17 ตายโสลิ้นมุสาและมือที่ทำโลหิตไร้ผิดให้ตก..
18 จิตใจที่คิดแผนงานโหดร้ายเท้าซึ่งรีบวิ่งไปสู่ความชั่ว..
19 พยานเท็จซึ่งหายใจออกเป็นคำมุสาและคนผู้หว่านความแตกร้าวท่ามกลางพวกพี่น้อง..
20 บุตรของเราเอ๋ยจงรักษาบัญญัติของพ่อเจ้าและอย่าละทิ้งคำสั่งสอนของแม่เจ้า..
21 มัดมันติดไว้บนใจของเจ้าเสมอผูกมันไว้ที่คอของเจ้า..
22 เมื่อเจ้าเดินมันจะนำเจ้าเมื่อเจ้านอนลงมันจะเฝ้าเจ้าและเมื่อเจ้าตื่นขึ้นมันจะพูดกับเจ้า..
23 เพราะพระบัญญัติเป็นประทีปและคำสอนเป็นสว่างและคำตักเตือนของวินัยเป็นทางแห่งชีวิต..
24 เพื่อสงวนเจ้าไว้จากหญิงชั่วร้ายจากลิ้นพะเน้าพะนอของหญิงสัญจร..
25 อย่าครุ่นปรารถนาความงามของนางอยู่ในใจของเจ้าอย่าให้นางจับเจ้าด้วยขนตาของนาง..
26 เพราะจะจ้างหญิงแพศยาด้วยขนมปังก้อนเดียวก็ยังได้แต่หญิงเล่นชู้ล่าชีวิตประเสริฐของชายทีเดียว..
27 ผู้ชายจะหอบไฟไว้ที่อกของเขาโดยไม่ให้เสื้อผ้าของเขาไหม้ได้หรือ..
28 หรือผู้ใดจะเดินบนถ่านที่ลุกโพลงโดยไม่ให้เท้าของเขาถูกไฟลวกได้หรือ..
29 บุคคลผู้เข้าหาภรรยาของเพื่อนบ้านก็เป็นอย่างนั้นแหละไม่มีผู้ใดที่แตะต้องนางแล้วจะไม่ถูกปรับโทษ..
30 ถ้าขโมยเข้าลักเพื่อบรรเทาความอยากเมื่อเขาหิวคนก็ดูหมิ่นขโมยนั้นมิใช่หรือ{หรือคนไม่ดูหมิ่นขโมย}..
31 ถ้าจับเขาได้เขาต้องชำระคืนเจ็ดเท่าเขาจะต้องให้สิ่งของทั้งสิ้นในบ้านของเขา..
32 ชายใดที่ล่วงประเวณีผัวเมียย่อมไม่มีสามัญสำนึกผู้ใดที่กระทำอย่างนั้นก็ทำลายตนเอง..
33 เขาได้รับบาดแผลและความอัปยศและจะล้างความขายหน้าของตนหาได้ไม่..
34 เพราะความริษยากระทำให้คนเกรี้ยวกราดในวันที่เขาแก้แค้นเขาจะไม่เพลามือ..
35 เขาจะไม่รับค่าทำขวัญใดถึงเจ้าจะทวีของกำนัลเขาก็ไม่ยอมสงบ..