1 ผู้โจมตีได้ขึ้นมาต่อสู้กับเจ้าแล้วจงเข้าประจำป้อมจงเฝ้าทางไว้จงคาดเอวไว้จงรวมกำลังไว้ให้หมด..
2(เพราะว่าพระเจ้าทรงกระทำให้ความโอ่อ่าตระการของยาโคบกลับสู่สภาพเดิมอย่างกับความโอ่อ่าตระการของอิสราเอลเพราะว่าพวกปล้นได้ปล้นเอาไปและได้ทำลายกิ่งก้านของเขาให้พินาศ)..
3 โล่ของทหารหาญนั้นสีแดงและทหารของเขาก็แต่งกายสีแดงเข้มในวันเตรียมพร้อมรถรบก็แวบวาบดังคบเพลิงและม้าศึกก็ผาดโผนไปมา..
4 รถรบห้อไปตามถนนมันรีบไปรีบมาที่ลานเมืองส่องแสงราวกับคบเพลิงและพุ่งไปอย่างสายฟ้าแลบ..
5 นายทหารถูกเรียกตัวเขาก็สะดุดเมื่อเขาเดินไปเขารีบตรงไปที่กำแพงเมืองมีเพิงกันอาวุธตั้งขึ้น..
6 ประตูที่แม่น้ำเปิดแล้วที่พระราชวังก็อลหม่าน..
7 พระนางถูกเปลื้องเครื่องทรงเขาจับพระนางเอาไปบรรดาสาวใช้ก็โอดครวญเสียงนางโศกเศร้าอย่างเสียงนกพิราบตีอกชกใจของตน..
8 นีนะเวห์ก็เหมือนสระน้ำที่น้ำไหลออกมาเขาทั้งหลายร้องว่า"หยุดหยุด"แต่ก็ไม่มีใครหันกลับ..
9 ปล้นเอาเงินซิปล้นเอาทองคำมีทรัพย์สมบัติมากมายไม่รู้สิ้นสุดมีของมีค่าทุกอย่างเป็นทรัพย์มั่งคั่ง..
10 เริศร้างความเริศร้างและความพินาศจิตใจก็ละลายไปและหัวเข่าก็สั่นบั้นเอวก็ปวดร้าวไปหมดใบหน้าทุกคนซีดเซียว..
11 ที่ของสิงห์อยู่ที่ไหนคือถ้ำของสิงห์หนุ่มที่ที่สิงห์เคยเดินเข้าไปที่ที่ลูกของมันเคยอยู่ไม่มีผู้ใดไปรบกวนได้..
12 สิงห์นั้นได้ฉีกอาหารให้ลูกของมันพอกินและได้คาบคอเหยื่อมาให้เหล่าเมียของมันมันสะสมเหยื่อเต็มถ้ำและสะสมเนื้อที่ฉีกแล้วเต็มรัง..
13 พระเจ้าจอมโยธาตรัสว่าดูเถิดเราต่อสู้เจ้าเราจะเผารถรบของเจ้าให้เป็นควันและดาบจะสังหารสิงห์หนุ่มของเจ้าเราจะกำจัดเหยื่อของเจ้าเสียจากโลกและจะไม่มีใครได้ยินเสียงผู้สื่อสารของเจ้าอีก..
จงรักษาใจกับพระเจ้า
ตอบลบอย่าให้เรานั้นได้หลงในความบาป
เพราะผลของความบาปคือความตาย
ปลายทางของคนบาปคือความพินาศ
จงเข้าสนิทเพื่อรักษาชีวิตอันชอบธรรมในสายพระเนตรพระองค์