1 พระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้ว่าดูเถิดมีกระจาดผลไม้ฤดูร้อนกระจาดหนึ่ง..
2 และพระองค์ตรัสว่า"เจ้าเห็นอะไร"และข้าพเจ้าทูลว่า"ผลไม้ฤดูร้อน{ภาษาฮีบรูว่าขายซิดูหมายเหตุบทนี้ที่ข้ออธิบายคำว่าวันสิ้นสุด}กระจาดหนึ่งพระเจ้าข้า"แล้วพระเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า"วันสิ้นสุด{ภาษาฮีบรูว่าเขซ}มาถึงอิสราเอลประชากรของเราแล้วเราจะไม่ผ่านเขาไปอีกเลย"..
3 พระเจ้าตรัสว่า"ในวันนั้นเสียงเพลงในพระวิหาร{หรือพระราชวัง}จะเป็นเสียงร่ำไห้จะมีศพมากมายทุกแห่งทิ้งไว้เงียบๆ"..
4 ท่านผู้เหยียบย่ำคนขัดสนท่านผู้ทำลายคนยากจนแห่งแผ่นดินจงฟังถ้อยคำนี้..
5 โดยกล่าวว่า"เมื่อไรหนอวันขึ้นค่ำจะหมดไปเราจะได้ขายข้าวของเราเมื่อไรหนอวันสะบาโตจะพ้นไปเราจะได้เอาข้าวสาลีออกขายเราจะได้กระทำทะนานให้ย่อมลงและกระทำเชเขลให้โตขึ้นและหลอกค้าด้วยตาชั่งขี้ฉ้อ..
6 เพื่อเราจะได้ซื้อคนจนด้วยเงินและซื้อคนขัดสนด้วยรองเท้าสานคู่หนึ่งและขายกากข้าวสาลี"..
7 โดยศักดิ์ศรีของยาโคบพระเจ้าทรงปฏิญาณว่า"แน่นอนทีเดียวเราจะไม่ลืมการกระทำของเขาสักอย่างเดียวเป็นนิตย์..
8 แผ่นดินจะไม่หวั่นไหวเพราะเรื่องนี้หรือทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นจะไม่ไว้ทุกข์หรือและแผ่นดินนั้นทั้งหมดก็เอ่อขึ้นมาอย่างแม่น้ำไนล์ถูกซัดไปซัดมาและยุบลงอีกเหมือนแม่น้ำไนล์แห่งอียิปต์มิใช่หรือ"..
9 พระเจ้าตรัสว่า"และในวันนั้นเราจะกระทำให้ดวงอาทิตย์ตกในเวลาเที่ยงวันกระทำให้โลกมืดไปในกลางวันแสกๆ..
10 เราจะให้การเลี้ยงของเจ้าทั้งหลายกลับเป็นการไว้ทุกข์และให้เสียงเพลงทั้งสิ้นของเจ้าเป็นคำคร่ำครวญเราจะนำผ้ากระสอบมาที่เอวของคนทั้งหลายและศีรษะทั่วไปก็จะล้านและเราจะกระทำให้เป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้บุตรชายคนเดียวของเขาและวาระสุดท้ายก็จะให้เหมือนวันที่ขมขื่น..
11 พระเจ้าตรัสว่า"ดูเถิดวันเวลาก็มาถึงเมื่อเราจะส่งทุพภิกขภัยมาที่แผ่นดินไม่ใช่การอดอาหารหรือการกระหายน้ำแต่จะอดฟังพระวจนะของพระเจ้า..
12 เขาทั้งหลายจะท่องเที่ยวจากทะเลนี้ไปทะเลโน้นและจากทิศเหนือไปทิศตะวันออกเขาทั้งหลายจะวิ่งไปวิ่งมาเพื่อแสวงหาพระวจนะของพระเจ้าแต่เขาจะหาไม่พบ..
13 ในวันนั้นสาวพรหมจารีสวยๆและคนหนุ่มจะสลบไสลเพราะความกระหาย..
14 บรรดาผู้ที่สาบานออกนามพระอาชิมาห์แห่งสะมาเรียและกล่าวว่า'โอดานเอ๋ยพระของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด'และว่า'พระมรคาของเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด'เขาเหล่านี้จะล้มลงและจะไม่ลุกขึ้นอีกเลย"..
ข้าพองค์ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่แต่
ตอบลบได้เห็น พระวจนะ ตอนนี้แล้วรู้สึกว่าน่ากลัวอยู่เหมือนกัน กับทุพภิกขภัย ที่จะเกิดขึ้น แต่เราไม่ต้องกลัว เพราะความกลัวมิได้มาจากพระเจ้า....
วานนี้ วันนี้ พรุ่งนี้ และต่อ ๆ ไป ต้องสะสมพระคำเยอะ ๆ เกรงว่าจะอดฟังพระวจนะของพระเจ้า ....
จงสะสมพระวจนะไว้เพื่อว่าวันแห่งความทุกข์ยากเข้ามา เราจะได้สามารถผ่านไปได้
ตอบลบจงสะสมพระคำของพระเจ้าเอาไว้ในชีวิตเสมอ
เพื่อที่เราจะไม่ต้องถูกทำลายไปพร้อมกับความบาปของโลก