Tue 10/2/09... อมส.6:1-14

1 วิบัติแก่ผู้ที่เอกเขนกอยู่ในศิโยนและบรรดาผู้ที่รู้สึกตัวว่าปลอดภัยแล้วบนภูเขาสะมาเรียคือผู้มีชื่อเสียงแห่งประชาชาติชั้นเอกในบรรดาประชาชาติทั้งหลายผู้ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลมาหานั่นน่ะ..
2 จงไปยังเมืองคาลเนห์และดูเอาเถอะจากที่นั่นก็ไปยังฮามัทเมืองใหญ่แล้วลงไปยังเมืองกัทของชาวฟีลิสเตียเมืองเหล่านั้นดีกว่าอาณาจักรเหล่านี้หรือหรืออาณาเขตเมืองเหล่านั้นใหญ่กว่าอาณาเขตเมืองของเจ้าหรือ..
3 โอเจ้าผู้ที่อยากผลัดวันสนองความร้ายให้เนิ่นไปแต่กลับนำเอาบัลลังก์แห่งความทารุณให้เข้ามาใกล้..
4 วิบัติแก่ผู้ที่นอนบนเตียงงาช้างและผู้ซึ่งเหยียดตัวอยู่บนเก้าอี้ยาวและกินลูกแกะที่ได้มาจากฝูงแกะและลูกวัวจากท่ามกลางคอกวัว..
5 และร้องเพลงไร้สาระประสานเสียงพิณใหญ่กระทำอย่างดาวิดในการประดิษฐ์เครื่องดนตรีขึ้นใหม่..
6 ผู้ใช้ชามใส่เหล้าองุ่นดื่มและชโลมตัวด้วยน้ำมันอย่างดีแต่มิได้เป็นทุกข์โศกในเรื่องความพินาศของโยเซฟ..
7 เพราะฉะนั้นเขาจึงต้องเป็นพวกแรกที่ตกไปเป็นเชลยและเสียงอึงคะนึงของพวกที่นอนเหยียดตัวก็หมดสิ้นไป"..
8 พระเจ้าได้ทรงปฏิญาณเองว่า(พระเจ้าจอมโยธาตรัสว่า)"เราสะอิดสะเอียนความเย่อหยิ่งของยาโคบและเกลียดวังป้อมของเขาเราจะมอบเมืองนั้นและบรรดาสิ่งสารพัดที่อยู่ในเมืองนั้นเสีย"..
9 ถ้าในเรือนเดียวมีคนเหลืออยู่สิบคนเขาจะต้องตายหมด..
10 และเมื่อญาติของผู้ใดคือผู้ที่เผาเพื่อเขาจะยกศพขึ้นเพื่อจะนำกระดูกออกนอกเรือนและจะกล่าวกับคนที่อยู่ในห้องชั้นในที่สุดของเรือนนั้นว่า"ยังมีใครอยู่กับเจ้าหรือ"เขาจะตอบว่า"ไม่มี"และเขาจะกล่าวว่า"จุ๊จุ๊อย่าให้เราออกพระนามของพระเจ้า"..
11 เพราะดูเถิดพระเจ้าทรงบัญชาแล้วเรือนใหญ่ก็จะถูกตีแตกเป็นชิ้นๆและเรือนเล็กก็จะแตกเป็นจุณ..
12 ม้าวิ่งบนศิลาหรือมีคนหนึ่งคนใดใช้โคไถทะเลหรือแต่เจ้าทั้งหลายได้กลับความยุติธรรมให้ขมอย่างดีหมีและเปลี่ยนผลของความชอบธรรมให้ขมอย่างบอระเพ็ด..
13 เจ้าทั้งหลายผู้เปรมปรีดิ์อยู่ในโลเดบาร์{แปลว่าสิ่งอันไร้สาระ}ผู้ซึ่งกล่าวว่า"เราได้ยึดคารนาอิม{แปลว่าเขาสัตว์}มาเป็นของเราด้วยกำลังของเรามิใช่หรือ"..
14 พระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ว่า"เพราะดูเถิดโอพงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ยเราจะยกประชาชาติหนึ่งให้ขึ้นต่อสู้เจ้าและเขาจะบีบบังคับเจ้าตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทถึงลำธารอาราบาห์"..