1 อยู่มาในวันที่สามพระนางทรงฉลองพระองค์และประทับยืนที่ในลานชั้นในของพระราชสำนักตรงข้ามกับท้องพระโรงใหญ่ของพระราชาพระราชาประทับบนราชบัลลังก์ภายในพระราชวังตรงข้ามทางเข้าพระราชวัง..
2 เมื่อพระราชาทอดพระเนตรเห็นพระราชินีประทับยืนอยู่ในพระลานพระนางก็เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์พระองค์จึงทรงยื่นพระคทาสุวรรณซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์แก่พระนางพระนางก็เสด็จเข้ามาแตะยอดพระคทา..
3 พระราชาตรัสกับพระนางว่า"พระราชินีเรื่องอะไรกันพระนางต้องการสิ่งใดก็จะประทานให้แก่พระนางถึงกึ่งราชอาณาจักรของเรา"..
4 และพระนางทูลว่า"ถ้าเป็นที่พอพระทัยพระราชาขอพระราชาเสด็จมาพร้อมกับฮามานในวันนี้เพื่อเสวยพระกระยาหารที่หม่อมฉันเตรียมไว้เพื่อใต้ฝ่าพระบาท"..
5 พระราชาจึงตรัสว่า"ให้ฮามานรีบมาเราจะได้กระทำตามที่พระนางปรารถนา"พระราชาจึงเสด็จไปในการเลี้ยงกับฮามานซึ่งพระนางได้ทรงเตรียมไว้..
6 ขณะเมื่อเสวยเหล้าองุ่นอยู่พระราชาตรัสกับว่า"คำขอของพระนางว่ากระไรเราจะให้แม้จะถึงกึ่งราชอาณาจักรของเราก็จะสำเร็จ"..
7 พระนางทูลว่า"คำร้องขอของหม่อมฉันและคำทูลขอของหม่อมฉัน..
8 คือถ้าหม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระราชาและเป็นที่พอพระทัยพระราชาที่จะประทานตามคำร้องขอของหม่อมฉันและให้คำทูลขอของหม่อมฉันสำเร็จนี้ขอพระราชาเสด็จมายังการเลี้ยงซึ่งหม่อมฉันจะเตรียมไว้พร้อมกับฮามานและพรุ่งนี้หม่อมฉันจะกระทำตามที่พระราชาตรัสนั้น"..
9 วันนั้นฮามานก็ออกไปด้วยใจชื่นบานและยินดีแต่เมื่อฮามานเห็นโมรเดคัยที่ประตูของพระราชาไม่ยืนขึ้นหรือตัวสั่นอยู่ต่อหน้าท่านท่านก็กริ้วต่อโมรเดคัย..
10 ถึงอย่างนั้นก็ดีฮามานก็อดกลั้นไว้กลับไปบ้านใช้ให้คนไปตามบรรดาเพื่อนของตนและเศเรชภรรยาของตน..
11 ฮามานพรรณนาถึงความโอ่โถงแห่งความมั่งมีของท่านจำนวนบุตรของท่านและเกียรติยศต่างๆซึ่งพระราชาพระราชทานแก่ท่านและถึงเรื่องว่าพระราชาได้เลื่อนท่านขึ้นเหนือเจ้านายและข้าราชการของพระราชาอย่างไร..
12 แล้วฮามานเสริมว่า"แม้พระราชินีก็มิได้ทรงให้ผู้ใดไปกับพระราชาในการเลี้ยงซึ่งพระนางทรงจัดขึ้นนอกจากตัวข้าและพรุ่งนี้พระนางทรงเชิญข้ากับพระราชาอีก..
13 แต่สิ่งเหล่านี้หาเป็นประโยชน์แก่ข้าไม่ตราบใดที่ข้าเห็นโมรเดคัยคนยิวนั่งอยู่ที่ประตูของพระราชา"..
14 เศเรชภรรยาของท่านและสหายทั้งสิ้นของท่านจึงพูดกับท่านว่า"ขอทำตะแลงแกงสูงห้าสิบศอกรุ่งเช้าก็ทูลพระราชาให้แขวนโมรเดคัยเสียที่นั่นแล้วก็ไปกินเลี้ยงอย่างร่าเริงกับพระราชา"คำแนะนำนี้เป็นที่พอใจฮามานท่านจึงสั่งให้ทำตะแลงแกง..
2 เมื่อพระราชาทอดพระเนตรเห็นพระราชินีประทับยืนอยู่ในพระลานพระนางก็เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์พระองค์จึงทรงยื่นพระคทาสุวรรณซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์แก่พระนางพระนางก็เสด็จเข้ามาแตะยอดพระคทา..
3 พระราชาตรัสกับพระนางว่า"พระราชินีเรื่องอะไรกันพระนางต้องการสิ่งใดก็จะประทานให้แก่พระนางถึงกึ่งราชอาณาจักรของเรา"..
4 และพระนางทูลว่า"ถ้าเป็นที่พอพระทัยพระราชาขอพระราชาเสด็จมาพร้อมกับฮามานในวันนี้เพื่อเสวยพระกระยาหารที่หม่อมฉันเตรียมไว้เพื่อใต้ฝ่าพระบาท"..
5 พระราชาจึงตรัสว่า"ให้ฮามานรีบมาเราจะได้กระทำตามที่พระนางปรารถนา"พระราชาจึงเสด็จไปในการเลี้ยงกับฮามานซึ่งพระนางได้ทรงเตรียมไว้..
6 ขณะเมื่อเสวยเหล้าองุ่นอยู่พระราชาตรัสกับว่า"คำขอของพระนางว่ากระไรเราจะให้แม้จะถึงกึ่งราชอาณาจักรของเราก็จะสำเร็จ"..
7 พระนางทูลว่า"คำร้องขอของหม่อมฉันและคำทูลขอของหม่อมฉัน..
8 คือถ้าหม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระราชาและเป็นที่พอพระทัยพระราชาที่จะประทานตามคำร้องขอของหม่อมฉันและให้คำทูลขอของหม่อมฉันสำเร็จนี้ขอพระราชาเสด็จมายังการเลี้ยงซึ่งหม่อมฉันจะเตรียมไว้พร้อมกับฮามานและพรุ่งนี้หม่อมฉันจะกระทำตามที่พระราชาตรัสนั้น"..
9 วันนั้นฮามานก็ออกไปด้วยใจชื่นบานและยินดีแต่เมื่อฮามานเห็นโมรเดคัยที่ประตูของพระราชาไม่ยืนขึ้นหรือตัวสั่นอยู่ต่อหน้าท่านท่านก็กริ้วต่อโมรเดคัย..
10 ถึงอย่างนั้นก็ดีฮามานก็อดกลั้นไว้กลับไปบ้านใช้ให้คนไปตามบรรดาเพื่อนของตนและเศเรชภรรยาของตน..
11 ฮามานพรรณนาถึงความโอ่โถงแห่งความมั่งมีของท่านจำนวนบุตรของท่านและเกียรติยศต่างๆซึ่งพระราชาพระราชทานแก่ท่านและถึงเรื่องว่าพระราชาได้เลื่อนท่านขึ้นเหนือเจ้านายและข้าราชการของพระราชาอย่างไร..
12 แล้วฮามานเสริมว่า"แม้พระราชินีก็มิได้ทรงให้ผู้ใดไปกับพระราชาในการเลี้ยงซึ่งพระนางทรงจัดขึ้นนอกจากตัวข้าและพรุ่งนี้พระนางทรงเชิญข้ากับพระราชาอีก..
13 แต่สิ่งเหล่านี้หาเป็นประโยชน์แก่ข้าไม่ตราบใดที่ข้าเห็นโมรเดคัยคนยิวนั่งอยู่ที่ประตูของพระราชา"..
14 เศเรชภรรยาของท่านและสหายทั้งสิ้นของท่านจึงพูดกับท่านว่า"ขอทำตะแลงแกงสูงห้าสิบศอกรุ่งเช้าก็ทูลพระราชาให้แขวนโมรเดคัยเสียที่นั่นแล้วก็ไปกินเลี้ยงอย่างร่าเริงกับพระราชา"คำแนะนำนี้เป็นที่พอใจฮามานท่านจึงสั่งให้ทำตะแลงแกง..
วันนี้ พวน.สัมผัสใจ 2 เรื่อง
ตอบลบ1. รู้เวลาและวาระของ G และเตรียมชีวิตเราให้รองรับในเวลาของ He แล้วจะเห็นผลที่เกินค.คาดหมาย อย่ากลัวหากนั่นคือเวลาของ G ที่ใช้ให้เราตอบสนองบางอย่าง
2. อย่าปล่อยให้ค.ปรารถนาหรือค.พึงใจบางสิ่ง (กิเลส) ทำให้เรายอมทำทุกอย่างโดยไม่ยับยั้งชั่งใจ
จะตอบสนองโดย > พึ่งพา HS มากขึ้น เพื่อให้ He นำและควบคุมชีวิตเราโดยผล HS