Fri 17/4/09... สดด.7:1-17

1 โอข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ข้าพระองค์ลี้ภัยอยู่ในพระองค์ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นภัยจากผู้ไล่ตามทั้งมวลขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์..
2 เกรงว่าเขาจะฉีกข้าพระองค์เสียอย่างสิงห์และลากข้าพระองค์ไปโดยไม่มีผู้ใดช่วยได้..
3 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ถ้าข้าพระองค์กระทำเช่นนี้คือถ้ามีความผิดในมือของข้าพระองค์..
4 ถ้าข้าพระองค์ทำความชั่วแก่เพื่อนบ้านของข้าพระองค์หรือปล้นศัตรูของข้าพระองค์ด้วยปราศจากเหตุ..
5 ก็ขอให้ศัตรูไล่ตามข้าพระองค์ทันและให้เขาเหยียบย่ำชีวิตข้าพระองค์ลงถึงดินและวางวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในผงคลี..
6 ข้าแต่พระเจ้าขอพระองค์ทรงลุกขึ้นด้วยพระพิโรธของพระองค์ขอทรงขึ้นสู้ความเกรี้ยวกราดของศัตรูของข้าพระองค์ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ขอทรงตื่นขึ้นพระองค์ทรงกำหนดการพิพากษา..
7 ขอให้ชุมนุมชนชาติทั้งหลายมาอยู่รอบพระองค์และขอทรงกลับไปประทับเด่นอยู่เหนือชุมนุมนั้น..
8 พระเจ้าทรงพิพากษาชนชาติทั้งหลายข้าแต่พระเจ้าขอทรงพิพากษาข้าพระองค์ตามความชอบธรรมของข้าพระองค์และตามความสัตย์สุจริตซึ่งมีอยู่ในข้าพระองค์..
9 ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงธรรมผู้ทรงทดลองความคิดและจิตใจทั้งหลายขอให้ความชั่วของคนอธรรมจงมาถึงที่สิ้นสุดแต่ขอทรงสถาปนาคนชอบธรรมขึ้น..
10 โล่ของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าผู้ทรงช่วยคนใจเที่ยงตรงให้รอด..
11 พระเจ้าทรงเป็นผู้พิพากษาที่ชอบธรรมและเป็นผู้ประทานคำพิพากษาทุกวัน..
12 ถ้ามนุษย์คนใดไม่กลับใจพระองค์จะทรงลับคมดาบของพระองค์พระองค์ทรงโก่งธนูเตรียมพร้อมไว้..
13 พระองค์ทรงเตรียมอาวุธอันร้ายแรงทรงกระทำให้ลูกธนูของพระองค์เป็นศรเพลิง..
14 ดูเถิดคนอธรรมก่อความชั่วร้ายขึ้นแล้วกำลังท้องความชั่วช้าและคลอดการมุสาออกมา..
15 เขาขุดหลุมพรางไว้และตกลงไปในหลุมที่เขาทำไว้นั้น..
16 ความชั่วช้าของเขากลับมาสุมศีรษะเขาและความทารุณของเขาลงมาบนกบาลของเขาเอง..
17 ข้าพเจ้าจะถวายโมทนาขอบพระคุณพระเจ้าเนื่องด้วยความชอบธรรมของพระองค์และข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระเจ้าผู้สูงสุด..