Mon 20/4/09... สดด.10:1-18

1 ข้าแต่พระเจ้าไฉนพระองค์ประทับยืนอยู่ห่างไกลและทรงซ่อนพระองค์เสียในยามยากลำบาก..
2 คนอธรรมไล่กวดคนยากจนอย่างทะนงองอาจขอให้เขาติดกับคือบ่วงแร้วแห่งอุบายที่เขาคิดขึ้นนั้น..
3 เพราะคนอธรรมอวดถึงสิ่งที่ใจเขาอยากได้นั้นและคนที่โลภมากในกำไรก็แช่งด่าและประณามพระเจ้า..
4 เพราะความทะนงตัวคนอธรรมกล่าวว่า"พระเจ้าไม่ทรงลงโทษ"ความคิดทั้งสิ้นของเขาคือ"ไม่มีพระเจ้า"..
5 วิธีการของคนอธรรมจำเริญอยู่ทุกเวลาการพิพากษาของพระองค์อยู่สูงพ้นสายตาของเขาเขาพ่นความร้ายใส่บรรดาคู่อริของเขา..
6 โดยคิดในใจของเขาว่า"ข้าจะไม่หวั่นไหวตลอดทุกชั่วชาตพันธุ์ของข้าจะไม่พบความยากลำบากเลย"..
7 การแช่งด่าการล่อลวงและการบีบบังคับอยู่เต็มปากของเขาความชั่วร้ายและความบาปผิดอยู่ที่ลิ้นของเขา..
8 เขานั่งซุ่มคอยดักทำร้ายอยู่ตามชนบทและฆ่าคนไร้ผิดเสียในที่เร้นลับตาของเขาสอดหาคนไร้ที่พึ่ง..
9 เขาซุ่มอยู่ในที่ลับเหมือนสิงห์อยู่ในที่กำบังเพื่อจับคนยากจนแล้วเขาฉุดลากคนยากจนมาด้วยตาข่ายของเขา..
10 คนไร้ที่พึ่งก็ถูกกดให้จมลงและล้มลงด้วยกำลังของคนอธรรมนั้น..
11 คนอธรรมนั้นคิดในใจว่า"พระเจ้าลืมแล้วพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์และจะไม่ทรงเห็นเลย"..
12 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงลุกขึ้นข้าแต่พระเจ้าขอทรงชูพระหัตถ์ของพระองค์ขึ้นขออย่าทรงลืมคนที่ทุกข์ใจ..
13 ไฉนคนอธรรมจึงประณามพระเจ้าและกล่าวในใจของตนเองว่า"พระองค์จะไม่ทรงเอาเรื่องเอาราว"..
14 พระองค์ทรงเห็นเออพระองค์ทรงพิเคราะห์ความยากลำบากและความเดือดร้อนแล้วเพื่อพระองค์จะได้ทรงดำเนินคดีคนไร้ที่พึ่งมอบตัวไว้กับพระองค์พระองค์ทรงเป็นผู้ช่วยคนกำพร้าพ่อ..
15 ขอพระองค์ทรงหักแขนของคนอธรรมและคนกระทำชั่วขอทรงค้นความอธรรมของเขาออกมาจนหมดสิ้น..
16 พระเจ้าทรงเป็นพระมหากษัตริย์อยู่เป็นนิจนิรันดร์บรรดาประชาชาติจะพินาศไปจาก17 ข้าแต่พระเจ้าพระองค์ทรงฟังความปรารถนาของคนอ่อนสุภาพจะทรงเสริมกำลังใจเขาและพระองค์จะทรงเงี่ยพระกรรณฟังถ้อยคำของเขา..
18 เพื่อประทานความยุติธรรมแก่คนกำพร้าพ่อและคนถูกบีบบังคับเพื่อมนุษย์บนแผ่นดินโลกจะไม่ทำให้เขาหวาดกลัวอีกต่อไป..