Sat 2/5/09... สดด.22:1-31

1 พระเจ้าข้าพระเจ้าข้าไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียเหตุใดพระองค์ทรงเมินเฉยที่จะช่วยข้าพระองค์และต่อถ้อยคำคร่ำครวญของข้าพระองค์..
2 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ข้าพระองค์ร้องทูลในเวลากลางวันแต่พระองค์มิได้ตรัสตอบถึงกลางคืนข้าพระองค์ยังร่ำทูลต่อไปไม่หยุด..
3 ถึงอย่างไรพระองค์ทรงเป็นองค์บริสุทธิ์พระองค์ประทับเหนือคำสรรเสริญของคนอิสราเอล..
4 บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายวางใจในพระองค์เขาทั้งหลายวางใจและพระองค์ทรงช่วยกู้เขา..
5 เขาร้องทูลพระองค์ก็ทรงช่วยเขาให้รอดเขาวางใจในพระองค์เขาจึงมิได้รับความอับอาย..
6 ข้าพระองค์เป็นดุจตัวหนอนมิใช่คนคนก็ด่าประชาก็ดูหมิ่น..
7 ผู้ที่เห็นข้าพระองค์ก็เย้ยหยันเขาบุ้ยปากและสั่นศีรษะใส่ข้าพระองค์กล่าวว่า..
8 เขามอบตัวไว้กับพระเจ้าให้พระองค์ทรงช่วยเขาสิให้พระองค์ช่วยเขาเพราะพระองค์ทรงพอพระทัยในเขา..
9 ถึงกระนั้นพระองค์ก็ทรงเป็นผู้นำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์มารดาและทรงให้ข้าพระองค์ปลอดภัยอยู่ที่อกแม่..
10 ตั้งแต่คลอดข้าพระองค์ก็ต้องพึ่งพระองค์พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ตั้งแต่ข้าพระองค์ยังอยู่ในครรภ์มารดา..
11 ขออย่าทรงห่างไกลข้าพระองค์เพราะความยากลำบากอยู่ใกล้และไม่มีผู้ใดช่วยได้เลย..
12 เหล่าโคผู้ล้อมข้าพระองค์โคผู้แข็งแรงแห่งบาชานล้อมข้าพระองค์ไว้..
13 มันอ้าปากกว้างเข้าใส่ข้าพระองค์ดั่งสิงห์ขณะกัดฉีกและคำรามร้อง..
14 ข้าพระองค์ถูกเทออกเหมือนอย่างน้ำกระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุดลุ่ยไปจิตใจก็เหมือนขี้ผึ้งละลายภายในอกของข้าพระองค์..
15 กำลังของข้าพระองค์เหือดแห้งไปเหมือนเศษหม้อดินและลิ้นของข้าพระองค์ก็เกาะติดที่ขากรรไกรพระองค์ทรงวางข้าพระองค์ไว้ในผงคลีมัจจุราช..
16 พระเจ้าข้าบรรดาสุนัขล้อมรอบข้าพระองค์ไว้คนทำชั่วหมู่หนึ่งล้อมข้าพระองค์เขาแทงมือแทงเท้าข้าพระองค์..
17 ข้าพระองค์นับกระดูกของข้าพระองค์ได้เป็นชิ้นๆเขาจ้องมองและยิ้มเยาะข้าพระองค์..
18 เสื้อผ้าของข้าพระองค์เขาแบ่งปันกันส่วนเสื้อของข้าพระองค์นั้นเขาก็จับฉลากกัน..
19 ข้าแต่พระเจ้าขอพระองค์อย่าทรงห่างไกลเลยข้าแต่พระองค์ผู้ทรงอุปถัมภ์ขอทรงเร่งรีบมาช่วยข้าพระองค์ด้วยเถิด..
20 ขอทรงช่วยกู้จิตวิญญาณข้าพระองค์ให้พ้นจากดาบช่วยชีวิตข้าพระองค์จากฤทธิ์ของสุนัข..
21 ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดพ้นจากปากสิงห์และช่วยจิตวิญญาณของข้าพระองค์ที่ถูกข่มเหงจากบรรดาเขาของวัวกระทิงเหล่านั้นด้วย..
22 ข้าพระองค์จะบอกเล่าพระนามของพระองค์แก่พี่น้องของข้าพระองค์ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางชุมนุมชน..
23 ท่านผู้เกรงกลัวพระเจ้าจงสรรเสริญพระองค์ท่านพงศ์พันธุ์ของยาโคบเอ๋ยจงถวายพระสิริแด่พระองค์ท่านพงศ์พันธุ์ทั้งสิ้นของอิสราเอลเอ๋ยจงเกรงกลัวพระองค์..
24 เพราะพระองค์มิได้ทรงดูถูกหรือสะอิดสะเอียนต่อความทุกข์ยากของผู้ที่ทุกข์ใจและพระองค์มิได้ทรงซ่อนพระพักตร์จากเขาเมื่อเขาร้องทูลพระองค์ทรงฟัง..
25 คำสรรเสริญของข้าพระองค์ในที่ชุมนุมชนใหญ่มาจากพระองค์ข้าพระองค์จะแก้บนต่อหน้าผู้ที่เกรงกลัวพระองค์..
26 คนเสงี่ยมเจียมตัวจะได้กินอิ่มบรรดาผู้ที่แสวงหาพระองค์จะสรรเสริญพระเจ้าขอจิตใจของท่านทั้งหลายมีชีวิตอยู่เป็นนิตย์..
27 ที่สุดปลายทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกจะจดจำและหันกลับมายังพระเจ้าและตระกูลทั้งสิ้นของบรรดาประชาชาติจะนมัสการต่อพระพักตร์พระองค์..
28 เพราะอำนาจการปกครองเป็นของพระเจ้าและพระองค์ทรงครอบครองเหนือบรรดาประชาชาติ..
29 เออคนจองหองของแผ่นดินโลกจะต้องกราบลงต่อพระองค์บรรดาผู้ที่ลงไปสู่ผงคลีทั้งสิ้นจะกราบไหว้พระองค์คือบรรดาผู้ที่รักษาตัวให้คงชีวิตอยู่ไม่ได้แล้วนั้น..
30 จะมีพงศ์พันธุ์ๆหนึ่งปรนนิบัติพระองค์มนุษย์จะบอกเล่าถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าให้แก่คนรุ่นหลังฟัง..
31 และประกาศการช่วยกู้ของพระองค์แก่ชนชาติหนึ่งที่ยังมิได้เกิดมาว่าพระองค์ได้ทรงกระทำการนั้น..