Thur 9/4/09... สดด.2:1-12

1 เหตุใดบรรดาประชาชาติจึงคิดกบฏทำไมชนชาติทั้งหลายปองร้ายกันเปล่าๆ..
2 บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกตั้งตนเองขึ้นและนักปกครองปรึกษากันต่อสู้พระเจ้าและผู้รับการเจิมของพระองค์กล่าวว่า..
3 ให้เราระเบิดสายแอกให้ขาดสะบั้นและขจัดบังเหียนของเขาให้พ้นจากเรา..
4 พระองค์ผู้ประทับในสวรรค์ทรงพระสรวลพระเจ้าทรงเย้ยหยันเขาเหล่านั้น..
5 แล้วพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายด้วยพระพิโรธและกระทำให้เขาสยดสยองด้วยความกริ้วของพระองค์ตรัสว่า..
6 เราได้ตั้งกษัตริย์ของเราไว้แล้วบนศิโยนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา..
7 ข้าพเจ้าจะบอกถึงพระดำรัสของพระเจ้าพระองค์รับสั่งกับข้าพเจ้าว่า"เจ้าเป็นบุตรของเราวันนี้เราได้ให้กำเนิดแก่เจ้าแล้ว..
8 จงขอจากเราเถิดและเราจะมอบบรรดาประชาชาติให้เป็นมรดกของเจ้าตลอดทั้งแผ่นดินโลกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้า..
9 เจ้าจะตีเขาให้แตกด้วยกระบองเหล็กและฟาดให้แหลกเป็นชิ้นๆดุจภาชนะของช่างปั้นหม้อ"..
10 เพราะฉะนั้นข้าแต่กษัตริย์ทั้งหลายจงฉลาดเถิดข้าแต่นักปกครองแห่งแผ่นดินโลกจงรับคำเตือนเถิด..
11 จงปรนนิบัติพระเจ้าด้วยความยำเกรงและจงเกษมเปรมปรีดิ์จนเนื้อเต้น..
12 จงนมัสการพระองค์ด้วยใจจริงเกลือกว่าพระองค์จะทรงพระพิโรธและเจ้าต้องพินาศจากทางนั้นเพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นจุดให้ลุกได้รวดเร็วความสุขเป็นของคนทั้งหลายผู้เข้ามาลี้ภัยในพระองค์