Tue 26/5/09... สดด.46:1-11

1 พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยและเป็นกำลังของข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นความช่วยเหลือที่พร้อมอยู่ในยามยากลำบาก..
2 ฉะนั้นเราจะไม่กลัวแม้ว่าแผ่นดินโลกจะเปลี่ยนแปลงไปแม้ว่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล..
3 แม้ว่าน้ำทะเลคึกคะนองและฟองฟูแม้ว่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้น..
4 มีแม่น้ำสายหนึ่งที่คลองระบายกระทำให้พระมหานครของพระเจ้ายินดีคือที่ประทับบริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด..
5 พระเจ้าทรงสถิตกลางพระมหานครเธอจะไม่โคลงเคลงย้ายไปพอรุ่งอรุณพระเจ้าก็ทรงช่วยเธอไว้..
6 บรรดาประชาชาติก็อลหม่านและราชอาณาจักรทั้งหลายก็คลอนแคลนพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงแผ่นดินโลกก็ละลายไป..
7 พระเจ้าจอมโยธาสถิตกับเราทั้งหลายพระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่ลี้ภัยของเรา..
8 มาเถิดมาดูพระราชกิจของพระเจ้าว่าพระองค์ทรงกระทำให้เริศร้างในแผ่นดินโลกอย่างไร..
9 พระองค์ทรงให้สงครามสงบถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลกพระองค์ทรงหักคันธนูและฟันหอกเสียพระองค์ทรงเผารถรบเสียด้วยไฟ..
10 จงนิ่งเสียและรู้เถอะว่าเราคือพระเจ้าเราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางประชาชาติเราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก..
11 พระเจ้าจอมโยธาทรงสถิตกับเราทั้งหลายพระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่ลี้ภัยของพวกเรา..