Thur 9/7/09... สดด.90:1-17

1 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์ทรงเป็นที่อาศัยของข้าพระองค์ทั้งหลายตลอดทุกชั่วชาตพันธุ์..
2 ก่อนที่ภูเขาทั้งหลายเกิดขึ้นมาก่อนที่พระองค์ทรงให้กำเนิดแผ่นดินโลกและพิภพพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล..
3 พระองค์ทรงให้มนุษย์กลับเป็นผงคลีและตรัสว่า"ลูกหลานของมนุษย์เอ๋ยจงกลับเถิด"..
4 เพราะพันปีในสายพระเนตรของพระองค์เป็นเหมือนวานนี้ซึ่งผ่านไปแล้วหรือเหมือนยามเดียวในกลางคืน..
5 พระองค์ทรงกวาดมนุษย์ไปเสียเขาเป็นเหมือนความฝันเหมือนหญ้าที่งอกขึ้นใหม่ในเวลาเช้า..
6 ในเวลาเช้ามันก็บานออกและขึ้นใหญ่ครั้นเวลาเย็นก็ร่วงโรยและเหี่ยวไป..
7 เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายถูกความกริ้วของพระองค์ผลาญเสียข้าพระองค์ก็เดือดร้อนเพราะพระพิโรธของพระองค์..
8 พระองค์ทรงตั้งความผิดบาปของข้าพระองค์ไว้ต่อพระพักตร์พระองค์ทรงตั้งบาปลับๆของข้าพระองค์ไว้ในสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์..
9 วันทั้งปวงของข้าพระองค์ทั้งหลายสิ้นไปใต้พระพิโรธของพระองค์กำหนดปีของข้าพระองค์สิ้นสุดลงอย่างเสียงถอนหายใจ..
10 กำหนดปีของข้าพระองค์คือเจ็ดสิบหรือสุดแต่เรื่องกำลังก็ถึงแปดสิบแต่ช่วงชีวิตนั้นมีแต่งานและความลำบากไม่ช้าก็สูญไปและข้าพระองค์ก็จากไป..
11 ผู้ใดจะทราบถึงฤทธิ์ความกริ้วของพระองค์และพระพิโรธของพระองค์ตามความเกรงกลัวพระองค์..
12 ขอพระองค์ทรงสอนให้นับวันของข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะมีจิตใจที่มีปัญญา..
13 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงหันมาเถิดพระเจ้าข้าหรือยังอีกนานเท่าใดขอทรงมีความสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์..
14 ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายอิ่มในเวลาเช้าด้วยความรักมั่นคงของพระองค์เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะได้เปรมปรีดิ์และยินดีตลอดวันเวลาของข้าพระองค์..
15 ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายยินดีให้มากวันเท่ากับที่พระองค์ได้ทรงให้ข้าพระองค์ทุกข์ยากนั้นและให้มากปีเท่ากับที่ข้าพระองค์ได้ประสบการร้าย..
16 ขอให้พระราชกิจของพระองค์ปรากฏแก่ผู้รับใช้ของพระองค์และให้ความรุ่งโรจน์ของพระองค์ปรากฏแก่ลูกหลานของเขา..
17 ขอความโปรดปรานของพระเจ้าของข้าพระองค์อยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายขอทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์เหนือข้าพระองค์พระเจ้าข้าขอพระองค์ทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์ทั้งหลาย..