Tue 21/7/09... สดด.102:1-28

1 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ขอเสียงร้องของข้าพระองค์มาถึงพระองค์..
2 ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์ในวันทุกข์ใจของข้าพระองค์ขอทรงเงี่ยพระกรรณฟังข้าพระองค์ขอทรงตอบข้าพระองค์โดยเร็วเมื่อข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์..
3 เพราะวันของข้าพระองค์สิ้นไปอย่างควันและกระดูกของข้าพระองค์ไหม้อย่างเตาไฟ..
4 จิตใจของข้าพระองค์ถูกนาบเหมือนหญ้าและเหี่ยวไปข้าพระองค์ลืมรับประทานอาหารของข้าพระองค์..
5 เหตุด้วยเสียงร้องครางของข้าพระองค์กระดูกของข้าพระองค์เกาะติดเนื้อของข้าพระองค์..
6 ข้าพระองค์เป็นเหมือนนกกระทุงที่ในถิ่นทุรกันดารดุจนกเค้าแมวในที่ร้างเปล่า..
7 ข้าพระองค์นอนไม่หลับข้าพระองค์เหมือนนกโดดเดี่ยวบนหลังคาเรือน..
8 ศัตรูของข้าพระองค์เยาะหยันข้าพระองค์วันยังค่ำผู้ที่คลั่งใส่ข้าพระองค์ใช้ชื่อข้าพระองค์แช่ง..
9 เพราะข้าพระองค์กินขี้เถ้าต่างอาหารและเจือน้ำตาเข้ากับเครื่องดื่ม..
10 เหตุด้วยความพิโรธและความกริ้วของพระองค์เพราะพระองค์ทรงชูข้าพระองค์ขึ้นและโยนข้าพระองค์ทิ้งไปเสีย..
11 วันเวลาของข้าพระองค์เหมือนเงาเวลาเย็นข้าพระองค์เหี่ยวไปเหมือนหญ้า..
12 ข้าแต่พระเจ้าแต่พระองค์ประทับบนบัลลังก์เป็นนิตย์พระนามของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาตพันธ์..
13 พระองค์ทรงลุกขึ้นสงสารศิโยนเพราะถึงเวลาที่จะทรงพระกรุณาเธอเออเวลากำหนดมาถึงแล้ว..
14 เพราะผู้รับใช้ของพระองค์รักซากก้อนหินของเธอนักและสงสารผงคลีของเธอ..
15 บรรดาประชาชาติจะกลัวพระนามของพระเจ้าและบรรดาพระราชาของแผ่นดินโลกกลัวพระสิริของพระองค์..
16 เพราะพระเจ้าจะทรงสร้างศิโยนพระองค์จะทรงปรากฏด้วยพระสิริของพระองค์..
17 พระองค์จะสนพระทัยในคำอธิษฐานของคนสิ้นเนื้อประดาตัวและจะไม่ทรงดูหมิ่นคำอธิษฐานของเขา..
18 ขอบันทึกเรื่องนี้ไว้ให้ชาตพันธุ์ที่จะมีมาเพื่อประชาชนที่ยังจะทรงสร้างมานั้นจะได้สรรเสริญพระเจ้า..
19 บันทึกว่าพระองค์ทอดพระเนตรลงมาจากที่สูงอันบริสุทธิ์ของพระองค์จากฟ้าสวรรค์พระเจ้าทอดพระเนตรแผ่นดินโลก..
20 เพื่อทรงฟังเสียงร้องครางของเชลยเพื่อทรงปล่อยคนที่ต้องถึงตายให้เป็นอิสระ..
21 เพื่อมนุษย์จะประกาศพระนามของพระเจ้าในศิโยนและกล่าวสรรเสริญพระองค์ในเยรูซาเล็ม..
22 ขณะเมื่อชนชาติทั้งหลายรวบรวมกันทั้งบรรดาราชอาณาจักรเพื่อนมัสการพระเจ้า..
23 พระองค์ทรงหักกำลังของข้าพเจ้ากลางทางพระองค์ทรงกระทำให้วันเวลาของข้าพเจ้าสั้นเข้า..
24 ข้าพเจ้าว่า"ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ขออย่าทรงนำข้าพระองค์ไปเสียในกึ่งกลางวันเวลาของข้าพระองค์พระองค์ผู้ปีเดือนดำรงอยู่ตลอดทุกชั่วชาตพันธุ์"..
25 เมื่อเดิมพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์เป็นพระหัตถกิจของพระองค์..
26 สิ่งเหล่านี้จะพินาศแต่พระองค์จะทรงดำรงอยู่สิ่งเหล่านี้จะเก่าไปเหมือนเครื่องนุ่งห่มพระองค์ทรงเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้เหมือนเสื้อผ้าแล้วมันก็สิ้นไป..
27 แต่พระองค์ยังคงเดิมและปีเดือนของพระองค์ไม่สิ้นสุด..
28 ลูกหลานของบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์จะอยู่มั่นคงและพงศ์พันธุ์ของเขาจะได้รับการสถาปนาต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์..