part ฟ.
169 ข้าแต่พระเจ้าขอเสียงร้องทูลของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์..
170 ขอคำวิงวอนของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์..
171 ริมฝีปากของข้าพระองค์จะเทคำสรรเสริญออกมาที่พระองค์ทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์..
172 ลิ้นของข้าพระองค์จะร้องเพลงเรื่องพระดำรัสของพระองค์เพราะพระบัญญัติทั้งสิ้นของพระองค์ชอบธรรม..
173 ขอพระหัตถ์ของพระองค์พร้อมที่จะช่วยข้าพระองค์เพราะข้าพระองค์ได้เลือกข้อบังคับของพระองค์..
174 ข้าแต่พระเจ้าข้าพระองค์กระหายความรอดของพระองค์และพระธรรมของพระองค์เป็นความปีติยินดีของข้าพระองค์..
175 ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์มีชีวิตอยู่เพื่อข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์และให้กฎหมายของพระองค์ช่วยข้าพระองค์..
176 ข้าพระองค์หลงเจิ่นดังแกะที่หายไปขอทรงเสาะผู้รับใช้ของพระองค์เพราะข้าพระองค์ไม่ลืมพระบัญญัติของพระองค์..
จงเชื่อในคำพูดของเราว่ามีฤทธิ์เดชที่มาจากการเจิมของ G
ตอบลบจงใช้คำพูดที่สร้างสรรค์ และหนุนใจกัน
อย่าทำลายความเชื่อความมั่นใจด้วยการพูดว่า..เป็นไปไม่ได้..
ทำไม่ได้...หากเราพูดแบบนั้นก็จะเป็นจริง
ระวังการใช้คำพูดที่ขาดความเชื่อ...