Tue 22/9/09... สดด.144:1-15

1 สาธุการแด่พระเจ้าพระศิลาของข้าพเจ้าผู้ทรงฝึกมือของข้าพเจ้าให้ทำสงครามและนิ้วมือของข้าพเจ้าให้ทำศึก..
2 ทรงเป็นความรักมั่นคงและป้อมปราการเป็นที่กำบังเข้มแข็งและเป็นผู้ช่วยกู้ของข้าพเจ้าเป็นโล่ของข้าพเจ้าและเป็นผู้ซึ่งข้าพเจ้าลี้ภัยในพระองค์ผู้ทรงปราบชนชาติทั้งหลายไว้ใต้ข้าพเจ้า..
3 ข้าแต่พระเจ้ามนุษย์เป็นอะไรเล่าซึ่งพระองค์ทรงเอาพระทัยใส่เขาหรือบุตรของมนุษย์เป็นอะไรซึ่งพระองค์ทรงคิดถึงเขา..
4 มนุษย์เหมือนลมหายใจวันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไป..
5 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์ของพระองค์และขอเสด็จลงมาแตะต้องภูเขาเพื่อให้มันมีควันขึ้น..
6 ขอทรงพุ่งฟ้าผ่าออกมาและกระจายเขาไปขอให้ลูกธนูของพระองค์ให้เขาแตกหนีไป..
7 ขอทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์จากที่สูงขอทรงช่วยและกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากน้ำมากหลายให้พ้นจากมือของชนต่างด้าว..
8 ผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จและซึ่งมือขวาของเขาเป็นมือขวาแห่งความมุสา..
9 ข้าแต่พระเจ้าข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่พระองค์ข้าพระองค์จะดีดพิณสิบสายถวายพระองค์..
10 ผู้ประทานชัยแก่พระราชาผู้ทรงช่วยดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้รอด..
11 ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากดาบทมิฬและขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์จากมือคนต่างด้าวผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จและซึ่งมือขวาของเขาเป็นมือขวาแห่งความมุสา..
12 ข้าพเจ้าทั้งหลายผู้ซึ่งบรรดาบุตรชายของข้าพเจ้าเมื่อเขายังหนุ่มๆอยู่เป็นเหมือนต้นไม้โตเต็มขนาดซึ่งบรรดาบุตรหญิงของข้าพเจ้าเป็นเหมือนเสาหัวมุมสลักออกมาตามแบบพระราชวัง..
13 ซึ่งยุ้งฉางของข้าพเจ้าทั้งหลายเต็มมีของบรรจุอยู่ทุกอย่างซึ่งแกะของข้าพเจ้าทั้งหลายมีลูกตั้งพันตั้งหมื่นที่ในทุ่งของข้าพเจ้า..
14 ซึ่งสัตว์ใช้ของข้าพเจ้ามีท้องมากมายไม่มีใครพังเข้ามาไม่มีออกไปและซึ่งไม่มีเสียงร้องทุกข์ในถนนหนทางของข้าพเจ้า..
15 ชนชาติผู้มีพระพรอย่างนี้หลั่งลงมาถึงก็เป็นสุขชนชาติซึ่งพระเจ้าของเขาคือพระเยโฮวาห์ก็เป็นสุข..