Hope of Bangkok, individual, will CHANGE for Shining out.

16 ตุลาคม 2552

Fri 16/10/09... อสย.17:1-14

1 ครุวาทเกี่ยวกับเมืองดามัสกัสดูเถิดดามัสกัสจะหยุดไม่เป็นเมืองหลวงและจะกลายเป็นกองสิ่งสลักหักพัง..
2 หัวเมืองของดามัสกัสจะเริศร้างเป็นนิตย์จะเป็นที่สำหรับฝูงแพะแกะซึ่งมันจะนอนลงและไม่มีผู้ใดจะให้มันกลัว..
3 ป้อมปราการจะสูญหายไปจากเอฟราอิมและราชอาณาจักรจะศูนย์หายไปจากดามัสกัสและคนที่เหลืออยู่ของซีเรียจะเป็นเหมือนศักดิ์ศรีของคนอิสราเอลพระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้แหละ..
4 และในวันนั้นศักดิ์ศรีของยาโคบจะตกต่ำและความอ้วนที่เนื้อของเขาจะซูบผอมลง..
5 และจะเป็นเหมือนเมื่อคนเกี่ยวข้าวเก็บเกี่ยวพืชข้าวที่ตั้งอยู่และแขนของเขาจะเกี่ยวรวงข้าวและเหมือนเมื่อคนหนึ่งเก็บรวงข้าวในที่ลุ่มเรฟาอิม..
6 จะมีเหลืออยู่บ้างในนั้นเหมือนอย่างเมื่อตีต้นมะกอกเทศให้ลูกหล่นจะมีเหลืออยู่ที่ยอดสูงที่สุดสองสามลูกหรือที่เหลือบนกิ่งไม้ผลสี่ห้าลูกพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้แหละ..
7 ในวันนั้นคนจะเอาใจใส่ในพระผู้สร้างตนและนัยน์ตาเขาจะมองดูองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล..
8 เขาจะไม่เอาใจใส่แท่นบูชาผลงานแห่งมือของเขาและเขาจะไม่มองสิ่งที่นิ้วของเขาเองได้กระทำขึ้นไม่ว่าจะเป็นอาเชริม{สิ่งเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ใช้ในการนมัสการเจ้าแม่อาเชราชะรอยจะเป็นเสาไม้แกะหรือรูปเคารพอันเป็นรูปเจ้าแม่}หรือแท่นเผาเครื่องหอม..
9 ในวันนั้นเมืองเข้มแข็งของเขาจะเป็นเหมือนที่เริศร้างของคนฮีไวต์และคนอาโมไรต์ซึ่งเขาได้ทิ้งให้เริศร้างเพราะคนอิสราเอลและจะเป็นที่เริศร้าง..
10 เพราะเจ้าได้หลงลืมพระเจ้าแห่งความรอดของเจ้าเสียและมิได้จดจำองค์พระศิลาลี้ภัยของเจ้าแม้ว่าเจ้าปลูกต้นอภิรมย์และปักกิ่งแห่งพระต่างด้าวไว้..
11 แม้ว่าเจ้าทำให้มันงอกในวันที่เจ้าปลูกมันและทำให้มันออกดอกในเช้าของวันที่เจ้าหว่านถึงกระนั้นผลการเก็บเกี่ยวก็จะหนีไปในวันแห่งความกลัดกลุ้มและความเจ็บอย่างรักษาไม่ได้..
12 เอ๊ะเสียงกึกก้องของชนชาติทั้งหลายเป็นอันมากเขากึกก้องเหมือนทะเลก้องกึกเอ๊ะนั่นเสียงครืนๆของชนชาติทั้งหลายมันครืนๆเหมือนเสียงครืนๆของน้ำที่มีกำลังมาก..
13 ชนชาติทั้งหลายครืนๆเหมือนเสียงครืนๆของน้ำเป็นอันมากแต่พระองค์จะทรงขนาบไว้และมันจะหนีไปไกลเสียถูกไล่ไปเหมือนแกลบต้องลมบนภูเขาเหมือนพืชแห้งปลิวไปต่อหน้าพายุ..
14 ดูเถิดพอเวลาเย็นก็ความสยดสยองก่อนรุ่งเช้าก็ไม่มีเขาทั้งหลายแล้วนี่เป็นส่วนของบรรดาผู้ที่ริบของของเราและเป็นส่วนของผู้ที่ปล้นเรา..

3 ความคิดเห็น:

  1. ใคร่ครวญแล้วนึกถึงพระธรรมวิวรณ์ ซึ่งเหตุการณ์ของผู้เผยพระวจนะเป็นไปตามในเหตุการณ์เช่นเดียวกับที่ยอห์นบรรยายไว้
    - จงเฝ้าระวังรักษาชีวิตให้ดี เพื่อที่จะไม่ต้องถูกทำลายเพราะความบาป
    - ใกล้สนิทในพระเจ้าอยู่เสมอ ดำเนินชีวิตในทางชอบธรรม

    ตอบลบ
  2. - อย่าหลงลืมพระเจ้า เพราะพระองค์ไม่เคยที่จะละเราไปเลยแม้แต่เสี้ยววินาที

    ตอบลบ
  3. ความอ้วนความสุขสบายใจจนตัว...เพราะได้หลงลืมและมิได้จดจำG
    แม้ปลูกต้นอภิรมย์ ที่หว่านผลการเก็บเกี่ยวก็จะหนีไปในวันแห่งความกลัดกลุ้มและความเจ็บอย่างรักษาไม่ได้...
    ++นำใจเข้ามาพึงพาG เยอะๆเพื่อจะรู้น้ำพระทัยและเดินอยู่ในทางของพระองค์ U_U! พวน.ล้ำลึกจริงๆ ใคร่ครวญแล้วใคร่ครวญอีกเฮ้ย!

    ตอบลบ