1. ครุวาท เกี่ยวกับ เมืองไทระ โอ บรรดา กำปั่นแห่ง ทารชิช จง คร่ำครวญ เพราะว่า เมือง นั้น ถูก ทำลาย ร้าง เสียแล้ว ไม่มี เรือน หรือ ท่า จอดเรือ เผย ให้ เขาทั้งหลาย ประจักษ์ ณแผ่นดิน ไซปรัส ..
2. โอ ชาวทะเล เอ๋ย จง นิ่ง เสีย เจ้า ซึ่งพ่อค้า แห่ง เมืองไซดอน ที่ ผู้ ผ่าน ข้าม ทะเล ไป ได้ ทำ ให้ เจ้าเต็ม บริบูรณ์ ..
3. และ ข้าม น้ำ มาก หลาย รายได้ ของ เมือง นั้นคือ ข้าว เมือง ชิโหร์ เป็น ผล เกี่ยวเก็บ ของ แม่น้ำ ไนล์ เมืองนั้น เป็น พ่อค้า ของ บรรดา ประชาชาติ ..
4. โอ ไซดอน เอ๋ย จง อับอาย เถิด เพราะ ทะเล ได้พูด แล้ว ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ ทะเล พูด ว่า "ข้า มิได้ ปวด ครรภ์หรือ ข้า มิได้ คลอด บุตร ข้า มิได้ เลี้ยงดู คนหนุ่ม หรือ บำรุงเลี้ยง หญิงพรหมจารี" ..
5. เมื่อ เรื่องราว มา ถึง อียิปต์ เขาทั้งหลายจะ แสนระทม อยู่ ด้วย เรื่องราว เมืองไทระ ..
6. จง ข้าม ไป ยัง ทารชิช เถิด โอ ชาวชายทะเลเอ๋ย จง คร่ำครวญ ..
7. นี่ เป็น เมือง ที่ สนุกสนาน ของ เจ้า ทั้งหลายหรือ ซึ่ง กำเนิด มา แต่ กาลโบราณ ซึ่ง เท้า ได้ พา มัน ไป ตั้ง อยู่ไกล ..
8. ผู้ใด ได้ มุ่งหมาย ไว้ เช่นนี้ ต่อ เมืองไทระผู้ ให้ มงกุฎ ซึ่ง บรรดา พ่อค้า ของ มัน เป็น เจ้านาย ซึ่ง พวกพาณิชของ มัน เป็น คน มี เกียรติ ของ โลก ..
9. พระเจ้า จอมโยธา ทรงมุ่งหมาย ไว้ เพื่อ จะหลู่ ความเย่อหยิ่ง ของ ศักดิ์ศรี ทั้งสิ้น เพื่อ หลู่เกียรติ ของผู้ มี เกียรติ ทั้งสิ้น ใน แผ่นดินโลก ..
10. โอ ธิดา แห่ง ทารชิช เอ๋ย จง ท่วม แผ่นดินของ เจ้า เหมือน แม่น้ำ ไนล์ ไม่มี สิ่ง ขัดขวาง ใดๆ อีก แล้ว ..
11. พระองค์ ทรงเหยียด พระหัตถ์ ของ พระองค์เหนือ ทะเล พระองค์ ทรงสั่น บรรดา ราช อาณาจักร พระเจ้า ทรงบัญชาเกี่ยวกับ เรื่อง คานาอัน เพื่อ จะ ทำลาย ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ มันเสีย ..
12. และ พระองค์ ตรัส ว่า "โอ ธิดาพรหมจารี ผู้ถูก บีบ บังคับ แห่ง ไซดอน เอ๋ย เจ้า จะ ไม่ ลิงโลด ต่อไป อีก จงลุกขึ้น ข้าม ไป ไซปรัส เถิด แม้ ที่นั่น เจ้า ก็ จะ ไม่มี ความ สงบ"..
13. จง ดู แผ่นดิน แห่ง คน เคลเดีย เถิด เป็นชนชาติ นี้ ไม่ใช่ อัสซีเรีย เขา ลิขิต ให้ ไทระ เป็น ที่ สัตว์ป่าอยู่ เขา ได้ ก่อ เชิงเทิน ของ เขา ขึ้น เขา ทลาย วัง ทั้งหลาย ของมัน ลง เขา กระทำ ให้ มัน เป็น ที่ สลัก หักพัง ..
14. โอ บรรดา กำปั่น แห่ง ทารชิช เอ๋ย จง คร่ำครวญเถิด เพราะว่า ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ เจ้า ถูก ทิ้ง ร้าง เสีย แล้ว..
15. ใน เวลา นั้น เขา จะ ลืม เมือง ไทระ เจ็ดสิบปี อย่าง กับ อายุ ของ พระราชา องค์ เดียว พอ สิ้น เจ็ดสิบ ปี ก็ จะบังเกิด แก่ ไทระ อย่าง เพลง ของ หญิง แพศยา ว่า ..
16. โอ หญิง แพศยา ที่ เขา ลืม แล้ว เอ๋ย จงหยิบ พิณ เดิน ไป ทั่ว เมือง จง บรรเลง เพลงไพเราะ ร้องเพลง หลายๆบท เพื่อ เขา จะ ระลึก เจ้า ได้" ..
17. เมื่อ สิ้น เจ็ดสิบ ปี พระเจ้า จะ ทรงเยี่ยมเยียน เมือง ไทระ และ เมือง นั้น จะ กลับ ไป รับจ้าง ใหม่ และจะ เล่นชู้ กับ บรรดา ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น บน พื้น โลก ..
18. สินค้า ของ มัน และ สินจ้าง ของ มัน จะ เป็นของ ถวาย แด่ พระเจ้า จะ ไม่ สะสม ไว้ หรือ เก็บนิ่ง ไว้ แต่ สินค้าของ มัน จะ อำนวย อาหาร อุดม และ เสื้อ ผ้างาม แก่ บรรดา ผู้ ที่อยู่ ต่อ พระพักตร์ พระเจ้า ..
- พระองค์ทรงชำระความบาปและฟื้นฟูความชอบธรรมขึ้นมาใหม่
ตอบลบ- ประชากรของพระองค์ก็จะถูกชำระและรับการฟื้นฟูให้กลับมาสู่ความชอบธรรม