1 ครุวาทเกี่ยวกับถิ่นทุรกันดารของทะเลเหมือนลมบ้าหมูในเนเกบพัดเกลี้ยงไปมันมาจากถิ่นทุรกันดารจากแผ่นดินอันน่าคร้ามกลัว..
2 เขาบอกนิมิตที่เหี้ยมหาญแก่ข้าพเจ้าว่าผู้ปล้นเข้าปล้นผู้ทำลายเข้าทำลายเอลามเอ๋ยจงขึ้นไปมีเดียเอ๋ยจงเข้าล้อมซึ่งมันให้เกิดการถอนหายใจทั้งสิ้นเราได้กระทำให้สิ้นไปแล้ว..
3 เพราะฉะนั้นบั้นเอวของข้าพเจ้าจึงเต็มด้วยความแสนระทมความเจ็บปวดฉวยข้าพเจ้าไว้อย่างความเจ็บปวดที่หญิงกำลังคลอดบุตรข้าพเจ้าจนใจเพราะสิ่งที่ได้ยินข้าพเจ้าท้อถอยเพราะสิ่งที่ได้เห็น..
4 จิตใจของข้าพเจ้าฟุ้งซ่านไปความหวาดเสียวกระทำให้ข้าพเจ้าครั่นคร้ามแสงโพล้เพล้ซึ่งข้าพเจ้าหวังกลับทำให้ข้าพเจ้าสั่นสะเทือน..
5 เขาเตรียมสำรับไว้เขาปูพรมเขากินเขาดื่มเจ้านายทั้งหลายเอ๋ยจงลุกขึ้นชโลมโล่ไว้ด้วยน้ำมัน..
6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า"จงไปตั้งยามให้เขาไปร้องประกาศสิ่งที่เขาเห็น..
7 เมื่อเขาเห็นคนขี่ม้าคือพลม้าเป็นคู่ๆคนขี่ลาคนขี่อูฐให้เขาฟังอย่างพินิจพิเคราะห์อย่างพินิจพิเคราะห์ทีเดียว"..
8 แล้วผู้เห็นได้ร้องว่า"ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าข้าพระองค์ยืนอยู่บนหอคอยตลอดไปในกลางวันข้าพระองค์ประจำอยู่ที่ตำแหน่งของข้าพระองค์ตลอดหลายคืน..
9 และดูเถิดมีคนขี่มาคือพลม้าเป็นคู่ๆ"และเขาตอบว่า"บาบิโลนล่มแล้วล่มแล้วบรรดารูปเคารพทั้งสิ้นแห่งพระของเขาพระองค์ทรงทำลายลงถึงพื้นดิน"..
10 ท่านผู้ถูกนวดและผู้ถูกฝัดของข้าเอ๋ยข้าได้ยินอะไรจากพระเจ้าจอมโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลข้าพเจ้าก็ร้องประกาศแก่ท่านอย่างนั้น..
11 ครุวาทเกี่ยวกับดูมาห์มีคนหนึ่งเรียกข้าพเจ้าจากเสอีร์ว่า"คนยามเอ๋ยดึกเท่าไรแล้วคนยามเอ๋ยดึกเท่าไหร่แล้ว"..
12 คนยามตอบว่า"เช้ามาถึงกลางคืนมาด้วยถ้าจะถามก็ถามเถิดจงกลับมาอีก"..
13 ครุวาทเกี่ยวกับอาระเบียโอกระบวนพ่อค้าของคนเดดานเอ๋ยเจ้าจะพักอยู่ในดงทึบในอาระเบีย..
14 ชาวแผ่นดินเทมาเอ๋ยจงเอาน้ำมาให้คนกระหายเอาขนมปังมาต้อนรับคนลี้ภัย..
15 เพราะเขาได้หนีจากกระบี่จากกระบี่ที่ชักออกจากธนูที่โก่งอยู่และจากสงครามที่กระชั้นเข้ามา..
16 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า"ศักดิ์ศรีทั้งสิ้นของเคดาร์จะถึงที่สุดภายในปีเดียวตามปีจ้างลูกจ้าง{ดูหมายเหตุที่บทข้อ}..
17 และนักธนูที่เหลืออยู่ของทแกล้วทหารแห่งชาวเคดาร์จะเหลือน้อยเพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลได้ตรัสแล้ว"..
(_-_!)
ตอบลบ