1 วิบัติแก่เจ้าผู้ทำลายผู้ซึ่งตัวเจ้าเองมิได้ถูกทำลายเจ้าผู้เป็นคนทรยศซึ่งไม่มีผู้ใดได้ทรยศต่อเจ้าเลยเมื่อเจ้าหยุดทำลายเจ้าจะถูกทำลายและเมื่อเจ้าหยุดยั้งการประพฤติทรยศเสียเขาทั้งหลายจะทรยศต่อเจ้า..
2 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายข้าพระองค์ทั้งหลายรอคอยพระองค์ขอทรงเป็นแขนของข้าพระองค์ทั้งหลายทุกเช้าเป็นความรอดของเราในยามทุกข์ลำบาก..
3 เมื่อได้ยินเสียงกัมปนาทชนชาติทั้งหลายหนีไปพระองค์ทรงลุกขึ้นบรรดาประชาชาติก็กระจัดกระจายไป..
4 ของที่ริบได้ของเจ้าก็ถูกรวบรวมเหมือนตั๊กแตนวัยคลานเก็บรวบรวมคนก็กระโดดตะครุบอย่างตั๊กแตนว้าว่อนโดดตะครุบ..
5 พระเจ้าทรงเป็นที่เยินยอเพราะพระองค์ประทับณที่สูงพระองค์จะทรงให้ความยุติธรรมและความชอบธรรมเต็มศิโยน..
6 และพระองค์จะทรงเป็นเสถียรภาพแห่งเวลาของเจ้าทรงเป็นความรอดสติปัญญาและความรู้อันอุดมความยำเกรงพระเจ้าเป็นทรัพย์สมบัติของเขา..
7 ดูเถิดผู้แกล้วกล้าของเขาร้องทูลอยู่ภายนอกคณะทูตสันติภาพร่ำไห้อย่างขมขื่น..
8 ทางหลวงก็ร้างคนสัญจรไปมาก็หยุดเดินเขาหักพันธสัญญาเสียเขาดูหมิ่นพยานเขาไม่นับถือคน..
9 แผ่นดินไว้ทุกข์และอ่อนระทวยเลบานอนอับอายและเหี่ยวแห้งไปชาโรนเหมือนทะเลทรายบาชานและคารเมลก็สลัดใบ..
10 พระเจ้าตรัสว่า"เราจะลุกขึ้นละเราจะเป็นที่ยกย่องเราจะเป็นที่เชิดชูละ..
11 เจ้าอุ้มท้องแต่แกลบเจ้าคลอดแต่ตอลมหายใจของเจ้าเป็นไฟที่จะเผาผลาญเจ้า..
12 และชนชาติทั้งหลายก็จะเหมือนถูกเผาเป็นปูนเหมือนหนามใหญ่ที่ถูกตัดลงที่เผาในไฟ"..
13 เจ้าผู้อยู่ไกลฟังซิว่าเราได้ทำอะไรเจ้าผู้อยู่ใกล้จงรับรู้เรื่องกำลังของเรา..
14 คนบาปในศิโยนก็กลัวความสะทกสะท้านเข้าสิงคนไร้พระ"ใครในพวกเราที่อยู่กับไฟที่เผาผลาญได้ใครในพวกเราจะอาศัยอยู่กับการไหม้เป็นนิตย์ได้"..
15 คือเขาผู้ดำเนินอย่างชอบธรรมและพูดอย่างเที่ยงธรรมเขาผู้ดูหมิ่นผลได้จากการบีบบังคับผู้สลัดมือของเขาเกรงว่าจะถือสินบนไว้ผู้อุดหูไม่ฟังเรื่องเลือดตกยางออกและหลับตาไม่มองความชั่วร้าย..
16 เขาจะอาศัยอยู่บนที่สูงที่กำบังของเขาจะเป็นป้อมหินจะมีผู้ให้อาหารเขาน้ำของเขามีแน่..
17 ตาของเจ้าจะเห็นพระราชาทรงสง่าราศีจะเป็นแผ่นดินที่ยืดออกไกล..
18 จิตใจของเจ้าจะคิดถึงความสยดสยอง"เขาผู้ที่ทำการนับอยู่ที่ไหนเขาผู้ที่ชั่งบรรณาการอยู่ที่ไหนเขาผู้ที่นับหอคอยอยู่ที่ไหน"..
19 ท่านจะไม่เห็นชนชาติที่ดุร้ายอีกชนชาติที่พูดคลุมเครือซึ่งท่านฟังไม่ออกที่พูดต่างภาษาซึ่งท่านเข้าใจไม่ได้..
20 จงมองศิโยนเมืองแห่งเทศกาลของเราตาของท่านจะเห็นเยรูซาเล็มเป็นที่อยู่ที่สงบเป็นเต็นท์ที่ไม่ต้องขนย้ายหลักหมุดเต็นท์จะไม่รู้จักถอนขึ้นเชือกผูกก็ไม่รู้จักขาด..
21 แต่นั่นพระเจ้าจะทรงอยู่กับเราด้วยความโอ่อ่าตระการในที่ที่มีแม่น้ำและลำธารกว้างที่ไม่มีเรือกรรเชียงใหญ่แล่นไปที่ไม่มีเรืองามโอ่อ่าผ่านไป..
22 เพราะพระเจ้าทรงเป็นผู้พิพากษาของเราพระเจ้าทรงเป็นผู้ครอบครองของเราพระเจ้าทรงเป็นบรมมหากษัตริย์ของเราพระองค์จะทรงช่วยเราให้รอด..
23 สายโยงของเจ้าห้อยหย่อนมันจะยึดเสาให้แน่นไม่ได้หรือยึดใบให้กางไม่ได้แล้วเขาจะแบ่งเหยื่อละของที่ริบได้เป็นอันมากนั้นแม้คนง่อยก็จะเอาเหยื่อได้..
24 ไม่มีชาวเมืองคนใดจะกล่าวว่า"ข้าป่วยอยู่"ประชาชนผู้อาศัยอยู่ที่นั่นจะได้รับอภัยความบาปผิดของเขา..
6 และพระองค์จะทรงเป็นเสถียรภาพแห่งเวลาของเจ้าทรงเป็นความรอดสติปัญญาและความรู้อันอุดมความยำเกรงพระเจ้าเป็นทรัพย์สมบัติของเขา
ตอบลบ- โดนตรงคำว่า เสถียรภาพแห่งเวลา -->ความมั่นคงแห่งเวลา เพราะพระองค์ ไม่เคยเปลี่ยน แม้เวลาจะเปลี่ยนไปแค่ไหน เพราะพระองค์ยังมั่นคงและเข้าใจเราเสมอ ขอบคุณ G ที่เป็นความมั่นคงอยู่เสมอ
2 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายข้าพระองค์ทั้งหลายรอคอยพระองค์ขอทรงเป็นแขนของข้าพระองค์ทั้งหลายทุกเช้าเป็นความรอดของเราในยามทุกข์ลำบาก..
ตอบลบ5 พระเจ้าทรงเป็นที่เยินยอเพราะพระองค์ประทับ ณ ที่สูงพระองค์จะทรงให้ความยุติธรรมและความชอบธรรมเต็มศิโยน..
6 และพระองค์จะทรงเป็นเสถียรภาพแห่งเวลาของเจ้าทรงเป็นความรอด สติปัญญา และความรู้อันอุดม ความยำเกรงพระเจ้าเป็นทรัพย์สมบัติของเขา..
- G ทรงเป็นและทรงให้ทุกสิ่งแก่ชีวตเราได้ เพียงแต่เรารักภักดี สยบอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์ G แสวงหาและขอจาก He He จะทรงเพิ่มเติมให้มีอย่างบริบูรณ์
23 สายโยงของเจ้าห้อยหย่อนมันจะยึดเสาให้แน่นไม่ได้หรือยึดใบให้กางไม่ได้แล้ว
- ได้ตรงนี้ว่า ฝึกชีวิตของเราเสมอ ทุบตีเนื้อหนังให้อยู่มือ อย่าให้มันหย่อนต่อมาตรฐานของ G มิฉะนั้นเราจะเป็นคนที่ใช้การไม่ได้
- พระเจ้าทรงตักเตือนบุตรของพระองค์ไม่ให้หลงไปจากทางของพระเจ้า เพราะปลายทางของคนอธรรมย่อมถูกทำลาย
ตอบลบ- จงยึดมั่นในทางของพระเจ้า เพราะพระองค์ทรงทำให้เรารอดพ้นจากผลของความผิดบาปทั้งปวง
แหม... ขึ้นต้นชอบใจจริงๆ คำว่า"วิบัติ"เนี่ย อ่านแล้วรู้สึกทำให้ยำเกรงจัง