Tue 22/12/09... ยรม.14:1-22

1 พระวจนะของพระเจ้าซึ่งมาถึงเกี่ยวด้วยความแห้งแล้งว่า..
2 ยูดาห์ไว้ทุกข์และประตูเมืองทั้งปวงของเธอก็อ่อนกำลังลงประชาชนของเธอก็แต่งดำหน้าก้มอยู่บนแผ่นดินและเสียงร้องของเยรูซาเล็มก็ขึ้นไป..
3 เจ้านายของเธอสั่งคนใช้ของเขาให้ไปตักน้ำเขาทั้งหลายไปยังที่ขังน้ำเห็นว่าไม่มีน้ำเขาทั้งหลายก็กลับไปด้วยภาชนะเปล่าเขาทั้งหลายได้อายและขายหน้าเขาจึงคลุมศีรษะของเขาทั้งหลายเสีย..
4 เพราะเรื่องแผ่นดินที่แห้งแล้งเนื่องจากไม่มีฝนตกบนแผ่นดินชาวนาทั้งหลายก็อับอายเขาทั้งหลายจึงคลุมศีรษะของเขาเสีย..
5 แม้กวางตัวเมียที่อยู่ในท้องทุ่งก็ละทิ้งลูกที่ตกใหม่ของมันเสียเพราะว่าไม่มีหญ้า..
6 ลาป่ายืนอยู่บนที่สูงโล้นมันหอบเหมือนกับหมาป่าตาของมันก็มืดมัวเพราะว่าไม่มีผักหญ้า..
7 แม้ว่าบาปชั่วของข้าพระองค์ทั้งหลายก็เป็นพยานปรักปรำข้าพระองค์ข้าแต่พระเจ้าขอพระองค์โปรดเถิดเพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์บรรดาการกลับสัตย์ของข้าพระองค์ทั้งหลายก็มากยิ่งข้าพระองค์ทั้งหลายกระทำบาปต่อพระองค์..
8 ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นความหวังแห่งอิสราเอลเป็นพระผู้ช่วยของเขาในยามลำบากไฉนพระองค์จะทรงเป็นเหมือนแขกเมืองในแผ่นดินหรือเหมือนคนเดินทางแวะอาศัยค้างเพียงคืนเดียว..
9 ไฉนพระองค์จะทรงเป็นเหมือนชายที่งันงงหรือเหมือนคนที่มีกำลังมากแต่ช่วยใครไม่ได้ข้าแต่พระเจ้าแม้กระนั้นก็ดีพระองค์ทรงสถิตท่ามกลางข้าพระองค์ทั้งหลายคนเขาเรียกพวกข้าพระองค์โดยพระนามของพระองค์ขออย่าทรงละข้าพระองค์ทั้งหลายไว้เสีย"..
10 พระเจ้าตรัสเกี่ยวกับชนชาตินี้ว่าเขาทั้งหลายรักที่จะพเนจรไปอย่างนี้เขาทั้งหลายไม่ยับยั้งเท้าของเขาไว้ฉะนั้นพระเจ้าจึงไม่ทรงโปรดเขาพระองค์จะทรงระลึกถึงบาปชั่วของเขาและลงโทษการผิดบาปของเขา"..
11 พระเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า"อย่าอธิษฐานเพื่อความอยู่เย็นเป็นสุขของชนชาตินี้เลย..
12 แม้ว่าเขาอดอาหารเราก็จะไม่ฟังเสียงร้องของเขาแม้เขาถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องธัญญบูชาเราก็จะไม่รับมันแต่เราจะผลาญเขาเสียด้วยดาบด้วยการกันดารอาหารและด้วยโรคระบาด"..
13 แล้วข้าพเจ้าพูดว่า"ข้าแต่พระเจ้าดูเถิดพวกผู้เผยพระวจนะกล่าวแก่เขาว่า'ท่านทั้งหลายจะไม่เห็นดาบหรือจะมีการกันดารอาหารแต่เราจะให้ศานติภาพที่แน่นอนแก่เจ้าในสถานที่นี้'"..
14 และพระเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า"พวกผู้เผยพระวจนะเหล่านั้นเผยพระวจนะเท็จในนามของเราเรามิได้ใช้เขาทั้งหลายและเรามิได้บัญชาเขาหรือพูดกับเขาเขาเผยนิมิตเท็จแก่เจ้าทั้งหลายเป็นการทำนายที่ไร้ค่าเป็นการล่อลวงของจิตใจเขาเอง..
15 ฉะนั้นพระเจ้าจึงตรัสดังนี้เกี่ยวด้วยพวกผู้เผยพระวจนะผู้เผยพระวจนะในนามของเราแม้ว่าเราไม่ได้ใช้เขาทั้งหลายและผู้กล่าวว่า'ดาบและการกันดารอาหารจะไม่มาถึงแผ่นดินนี้'พวกผู้เผยพระวจนะเหล่านั้นจะถูกผลาญเสียด้วยดาบและการกันดารอาหาร..
16 และประชาชนผู้ซึ่งเขาเผยพระวจนะให้ฟังนั้นจะถูกทิ้งไว้ในถนนหนทางกรุงเยรูซาเล็มเป็นเหยื่อของการกันดารอาหารและดาบซึ่งไม่มีผู้ใดจะฝังเขาคือทั้งตัวเขาทั้งหลายภรรยาของเขาบุตรชายและบุตรหญิงของเขาเพราะเราจะเทกรรมชั่วของเขาสนองเขา..
17 เจ้าจงกล่าวถ้อยคำนี้แก่เขาว่า'ขอให้ตาของเรามีน้ำตาไหลทั้งกลางคืนและกลางวันอย่าให้หยุดยั้งเพราะบุตรสาวพรหมจารีแห่งประชากรของเรา{ดูที่8:19คือประชาชนของเรา}ถูกเจ็บบาดแผลเหวอะหวะถูกตีอย่างหนักมาก..
18 ถ้าเราออกไปในท้องนาดูเถิดนั่นคนที่ถูกฆ่าเสียด้วยดาบถ้าเราเข้าไปในกรุงดูเถิดนั่นโรคอันเนื่องจากการกันดารเพราะว่าทั้งพวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตไปค้ากันในแผ่นดินและไม่มีความรู้'..
19 พระองค์ทรงปฏิเสธไม่รับยูดาห์เสียทีเดียวแล้วหรือพระทัยของพระองค์เกลียดศิโยนเสียแล้วหรือไฉนพระองค์ทรงเฆี่ยนตีข้าพระองค์ทั้งหลายจนไม่มีการรักษาข้าพระองค์ให้หายข้าพระองค์ทั้งหลายมองหาสวัสดิภาพแต่ไม่มีความดีมาเลยเรามองหาเวลาเยียวยาแต่ประสบความสยดสยอง..
20 ข้าแต่พระเจ้าข้าพระองค์ทั้งหลายขอสารภาพความอธรรมของพวกข้าพระองค์และบาปชั่วของบรรพบุรุษของข้าพระองค์เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์..
21 เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ขออย่าทรงเกลียดพวกข้าพระองค์ขออย่าให้หลู่เกียรติแห่งพระที่นั่งอันรุ่งเรืองของพระองค์ขอทรงระลึกและอย่าทรงหักพันธสัญญาของพระองค์ซึ่งมีไว้กับข้าพระองค์..
22 ในบรรดาพระเทียมเท็จแห่งประชาชาติทั้งหลายมีพระองค์ใดเล่าที่ทำให้เกิดฝนได้หรือท้องฟ้าประทานห่าฝนได้หรือข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกข้าพระองค์พระองค์มิใช่พระเจ้าองค์นั้นดอกหรือพวกข้าพระองค์คอยหวังในพระองค์เพราะพระองค์ทรงกระทำสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้น..