Wed 30/12/09... ยรม.22:1-30

1 พระเจ้าตรัสดังนี้ว่าจงลงไปยังราชสำนักของกษัตริย์ยูดาห์และกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ที่นั่น..
2 ว่า'ข้าแต่พระราชาแห่งยูดาห์ผู้ประทับบนพระที่นั่งของดาวิดจงฟังพระวจนะของพระเจ้าทั้งตัวท่านข้าราชการของท่านและประชาชนของท่านผู้เข้ามาในประตูเมืองนี้..
3 พระเจ้าตรัสดังนี้ว่าจงกระทำความยุติธรรมและความชอบธรรมจงช่วยกู้ผู้ที่ถูกปล้นให้พ้นมือของผู้ที่บีบบังคับและอย่าได้กระทำความผิดหรือความทารุณแก่ชนต่างด้าวลูกกำพร้าพ่อและหญิงม่ายหรือหลั่งโลหิตที่ไร้ความผิดให้ถึงตายในสถานที่นี้..
4 ถ้าท่านเชื่อฟังถ้อยคำข้อนี้จริงๆแล้วจะมีพระราชาผู้ประทับบนพระที่นั่งของดาวิดเข้ามาทางประตูของพระราชวังนี้เสด็จมาโดยรถรบและม้าทั้งตัวพระราชาบรรดาข้าราชการและประชาชนของท่านนั้น..
5 แต่ถ้าท่านไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้พระเจ้าตรัสว่าเราปฏิญาณในนามของเราเองว่าราชสำนักนี้จะเป็นที่ร้างเปล่า..
6 เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้เกี่ยวกับราชสำนักแห่งกษัตริย์ของยูดาห์ว่า"เจ้าเป็นเหมือนกิเลอาดแก่เราเป็นดังยอดภูเขาเลบานอนถึงกระนั้นเราจะกระทำเจ้าให้เป็นถิ่นทุรกันดารแน่เป็นเมืองที่ไม่มีคนอาศัย..
7 เราจะเตรียมผู้ทำลายไว้ต่อสู้เจ้าต่างก็มีอาวุธของตนและเขาทั้งหลายจะตัดต้นสนสีดาร์อย่างดีของเจ้าลงและโยนเข้าในไฟ..
8 และประชาชาติเป็นอันมากจะผ่านเมืองนี้ไปและทุกคนจะพูดกับเพื่อนของตนว่าทำไมพระเจ้าจึงทรงกระทำเช่นนี้แก่เมืองใหญ่นี้"..
9 และเขาทั้งหลายจะตอบว่า"เพราะเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาและนมัสการกับปรนนิบัติพระอื่น"..
10 อย่าร้องไห้อาลัยแก่ผู้ที่ตายไปอย่าเสียใจด้วยเขาเลยแต่จงร้องไห้ร่ำไรอาลัยผู้ที่ไปแล้วเพราะเขาจะไม่ได้กลับมาเห็นบ้านเกิดเมืองนอนของเขาอีกเลย..
11 เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้แหละเกี่ยวกับชัลลูม{เยโฮอาหาสพกษ.23:30}บุตรโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ผู้ซึ่งครองราชย์แทนโยสิยาห์ราชบิดาและผู้ที่ไปจากสถานที่นี้"ท่านจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีก..
12 ท่านจะสิ้นชีวิตในที่ซึ่งเขาจับท่านไปเป็นเชลยและท่านจะไม่เห็นแผ่นดินนี้อีกเลย"..
13 วิบัติแก่เขาผู้สร้างวังของตนด้วยความไม่ชอบธรรมและสร้างห้องชั้นบนไว้ด้วยความไม่ยุติธรรมผู้ที่ทำให้เพื่อนบ้านของเขาปรนนิบัติเขาโดยไม่ได้อะไรเลยและมิได้จ่ายค่าจ้างให้แก่เขา..
14 ผู้กล่าวว่า'เราจะสร้างวังใหญ่อยู่เองกับมีห้องชั้นบนกว้างขวางและเจาะหน้าต่างให้ห้องนั้นและบุฝาผนังด้วยไม้สนสีดาร์และทาด้วยชาด..
15 เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นกษัตริย์เพราะเจ้าแข่งไม้สนสีดาร์กันหรือราชบิดาของเจ้ามิได้กินและดื่มและกระทำความยุติธรรมและความชอบธรรมดอกหรือฝ่ายราชบิดาก็อยู่เย็นเป็นสุข..
16 เขาพิพากษาคดีของคนจนและคนขัดสนเขาก็อยู่เย็นเป็นสุขทำอย่างนี้เป็นการรู้จักเราหรือพระเจ้าตรัสดังนี้แหละ..
17 แต่เจ้ามีตาและใจไว้เพียงมุ่งกำไรอสัตย์ของเจ้าเพื่อหลั่งโลหิตที่ไร้ความผิดให้ถึงตายและเพื่อปฏิบัติการบีบบังคับและความทารุณ"..
18 เพราะฉะนั้นพระเจ้าจึงตรัสดังนี้เกี่ยวกับเยโฮยาคิมราชบุตรของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ว่าเขาทั้งหลายจะไม่โอดครวญอาลัยเขาว่า'อนิจจาพี่ชายเอ๋ย'หรือ'อนิจจาพี่สาวเอ๋ย'"เขาทั้งหลายจะไม่โอดครวญอาลัยเขาว่า'อนิจจาพระองค์ท่าน'หรือ'อนิจจาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว'..
19 ท่านจะถูกฝังไว้อย่างฝังลาคือถูกลากไปโยนทิ้งไว้ข้างนอกประตูเมืองเยรูซาเล็ม"..
20 จงขึ้นไปที่เลบานอนและร้องว่าและจงเปล่งเสียงของเจ้าในเมืองบาชานจงร้องจากอาบาริมเพราะว่าคนรักทั้งสิ้นของเจ้าถูกทำลายเสียแล้ว..
21 เราได้พูดกับเจ้าเมื่อเจ้าอยู่เย็นเป็นสุขแต่เจ้ากล่าวว่า'เราจะไม่ฟัง'นี่เป็นวิธีการของเจ้าตั้งแต่ยังหนุ่มๆคือเจ้าไม่เชื่อฟังเสียงของเรา..
22 ลมจะควบคุมดูแลผู้เลี้ยงแกะทั้งสิ้นของเจ้าและบรรดาคนรักของเจ้าจะไปเป็นเชลยแล้วเจ้าจะอับอายขายหน้าเนื่องด้วยความอธรรมทั้งสิ้นของเจ้า..
23 ชาวเมืองเลบานอนเอ๋ยที่สร้างรังอยู่ท่ามกลางไม้สนสีดาร์เจ้าจะคร่ำครวญสักเท่าใดเมื่อความเจ็บปวดมาเหนือเจ้าอย่างความเจ็บปวดของหญิงที่คลอดบุตร"..
24 พระเจ้าตรัสว่าเรามีชีวิตอยู่ตราบใดแม้ว่าโคนิยาห์ราชบุตรของเยโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาห์เป็นแหวนตราอยู่ที่มือขวาของเราถึงกระนั้นเราจะถอดออกเสีย..
25 และมอบเจ้าไว้ในมือของคนเหล่านั้นที่แสวงหาชีวิตของเจ้าในมือของคนเหล่านั้นซึ่งพวกเจ้ากลัวคือว่าในมือของเนบูคัดเนสซาร์พระราชาแห่งบาบิโลนและในมือของคนเคลเดีย..
26 เราจะเหวี่ยงเจ้าและมารดาผู้คลอดเจ้าไปยังอีกประเทศหนึ่งที่ซึ่งเจ้ามิได้เกิดที่นั่นและเจ้าจะตายที่นั่น..
27 แต่แผ่นดินซึ่งเขาอาลัยอยากจะกลับนั้นเขาจะไม่ได้กลับไปสู่ได้"..
28 โคนิยาห์ชายผู้นี้เป็นหม้อที่ถูกดูหมิ่นและแตกหรือเป็นภาชนะที่ไม่มีใครชอบหรือทำไมตัวเขาและลูกของเขาจึงถูกเหวี่ยงและถูกโยนเข้าในแผ่นดินซึ่งเขาทั้งหลายไม่รู้จัก..
29 โอ้แผ่นดินแผ่นดินแผ่นดินเอ๋ยจงฟังพระวจนะของพระเจ้า..
30 พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า"จงเขียนลงว่าชายคนนี้ไม่มีบุตรเป็นชายซึ่งไม่มีความสำเร็จในชั่วชีวิตของเขาเพราะไม่มีลูกของเขาสักคนหนึ่งที่จะสำเร็จในการประทับบนพระที่นั่งของดาวิดและปกครองในยูดาห์อีก"..