23 เมื่อพระองค์เสด็จลงเรือพวกสาวกของพระองค์ก็ตามพระองค์ไป..
24 ดูเถิดเกิดพายุใหญ่ในทะเลสาบจนคลื่นซัดท่วมเรือแต่พระองค์บรรทมหลับอยู่..
25 "และพวกสาวกได้มาปลุกพระองค์ทูลว่าพระองค์เจ้าข้าขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเถิดพวกเรากำลังจะจมอยู่แล้ว"..
26 "พระองค์จึงตรัสกับเขาว่าเหตุไฉนจึงขลาดนักช่างมีศรัทธาน้อยเสียจริงๆ"แล้วพระองค์ทรงลุกขึ้นห้ามลมและทะเลคลื่นลมก็สงบเงียบทั่วไป..
27 "คนเหล่านั้นก็อัศจรรย์ใจพูดกันว่าท่านผู้นี้เป็นคนอย่างไรหนอจนชั้นลมและทะเลก็เชื่อฟังท่าน"..
เป็นธรรมดาที่มนุษย์ผู้ไม่รู้อนาคตจะหวั่นไหวเมื่อมีสิ่งเข้ามากระทบกระทั่ง แต่เมื่อเรามี G อยู่ในชีวิตเป็นที่ยึดเหนี่ยวแล้ว เราควรฝากวิถีชีวิตของเราไว้ในพระหัตถ์ G ไว้วางใจและมั่นใจว่า He นำเราไปสู่สิ่งที่ดีเสมอ
ตอบลบ