4 แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า"พอแล้วพระองค์เจ้าข้าข้าแต่พระเจ้าบัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสียเพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์"..
5 และท่านก็นอนลงหลับอยู่ใต้ต้นซากดูเถิดมีทูตสวรรค์องค์หนึ่งมาถูกต้องท่านและพูดกับท่านว่า"ลุกขึ้นรับประทานซี"..
6 และท่านก็มองดูดูเถิดตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหินร้อนและมีไหน้ำลูกหนึ่งท่านก็รับประทานและดื่มและนอนลงอีก..
7 และทูตของพระเจ้าก็มาอีกเป็นครั้งที่สองถูกต้องท่านแล้วว่า"ลุกขึ้นรับประทานซีมิฉะนั้นทางเดินนั้นจะเกินกำลังของท่าน"..
8 และท่านก็ลุกขึ้นรับประทานและดื่มและเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้นสี่สิบวันสี่สิบคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า..
9 ที่นั่นท่านมาถึงถ้ำแห่งหนึ่งก็เข้าพักอยู่และดูเถิดพระวจนะของพระเจ้ามาถึงท่านและพระองค์ตรัสกับท่านว่า"เอลียาห์เอ๋ยเจ้าทำอะไรอยู่ที่นี่"..
10 ท่านทูลว่า"ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนักเพราะประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสียและประหารผู้เผยพระวจนะของพระองค์เสียด้วยดาบและข้าพระองค์ข้าพระองค์แต่ผู้เดียวเหลืออยู่และเขาทั้งหลายแสวงชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย"..
11 และพระองค์ตรัสว่า"จงออกไปเถิดไปยืนอยู่บนภูเขาต่อพระพักตร์พระเจ้า"และดูเถิดพระเจ้าทรงผ่านไปและลมใหญ่อันแรงกล้าได้พัดพังภูเขาและทำให้หินแตกเป็นก้อนๆต่อพระพักตร์พระเจ้าแต่พระเจ้ามิได้สถิตในลมนั้นภายหลังลมก็แผ่นดินไหวแต่พระเจ้าหาทรงสถิตในแผ่นดินไหวนั้นไม่..
12 ภายหลังแผ่นดินไหวก็เกิดไฟแต่พระเจ้าหาทรงสถิตในไฟนั้นไม่ภายหลังไฟก็มีเสียงเบาๆ..
13 และเมื่อเอลียาห์ได้ยินท่านก็เอาผ้าคลุมหน้าไว้ออกไปยืนอยู่ที่ปากถ้ำและดูเถิดมีเสียงมาถึงท่านว่า"เอลียาห์เอ๋ยเจ้าทำอะไรอยู่ที่นี่"..
14 ท่านทูลว่า"ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนักเพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสียและประหารผู้เผยพระวจนะของพระองค์เสียด้วยดาบและข้าพระองค์ข้าพระองค์แต่ผู้เดียวเหลืออยู่และเขาทั้งหลายแสวงชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย"..
15 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านว่า"ไปเถอะจงกลับไปตามทางของเจ้าถึงถิ่นทุรกันดารดามัสกัสและเมื่อเจ้าไปถึงแล้วเจ้าจงเจิมฮาซาเอลไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือประเทศซีเรีย..
- สัมผัสถึงค.เอาใจใส่ ห่วงใยจาก G (5-7) G รักเรามากเกินกว่าที่จะติดใจในสิ่งที่เราทำไม่ถูกต้อง มั่นใจในค.รักของ G ที่ไม่ขึ้นกับว่าเราเป็นอย่างไร
ตอบลบ- แม้ดูเหมือนว่ามีสิ่งที่เกินธรรมชาติเกิดขึ้น สิ่งที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้น แต่ใช่ว่า G จะสถิตอยู่ด้วยในเหตุการณ์นั้น (11-12) บางครั้งมีบางสิ่งที่เกิดกับเรา และเราก็คิดไปว่า G อยู่ด้วย He ต้องเป็นผู้ประทานให้แน่ๆ แต่หากลองใคร่ครวญกับ HS ดูดีๆ อาจจะไม่ใช่ก็ได้ ดังนั้น อย่าเอาค.คิดของเราไปจำกัด G