1 แต่พระเยซูเสด็จไปยังภูเขามะกอกเทศ..
2 ในตอนเช้าตรู่พระองค์เสด็จเข้าในบริเวณพระวิหารอีกคนทั้งหลายพากันมาหาพระองค์พระองค์ก็ประทับนั่งและเริ่มสั่งสอนเขา..
3 พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสีได้พาผู้หญิงคนหนึ่งมาหญิงผู้นี้ถูกจับฐานล่วงประเวณีและเขาให้หญิงผู้นี้ยืนอยู่หน้าฝูงชน..
4 เขาทูลพระองค์ว่าพระอาจารย์เจ้าข้าหญิงคนนี้ถูกจับเมื่อกำลังล่วงประเวณีอยู่..
5 ในธรรมบัญญัตินั้นโมเสสสั่งให้เราเอาหินขว้างคนเช่นนี้ให้ตายส่วนท่านจะว่าอย่างไรในเรื่องนี้..
6 เขาพูดอย่างนี้เพื่อทดลองพระองค์หวังจะหาเหตุฟ้องพระองค์แต่พระเยซูทรงน้อมพระกายลงเอานิ้วพระหัตถ์เขียนที่ดิน..
7 "และเมื่อพวกเขายังทูลถามอยู่เรื่อยๆพระองค์ก็ทรงลุกขึ้นตรัสตอบเขาว่าผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีผิดก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน"..
8 แล้วพระองค์ก็ทรงน้อมพระกายลงเอานิ้วพระหัตถ์เขียนที่ดินอีก..
9 แต่เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินดังนั้นเขาทั้งหลายจึงออกไปทีละคนๆเริ่มจากคนเฒ่าคนแก่เหลือแต่พระเยซูตามลำพังกับหญิงคนนั้นที่อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์..
10 "พระเยซูทรงเงยพระพักตร์ขึ้นตรัสกับนางว่าหญิงเอ๋ยพวกเขาไปไหนหมดไม่มีใครเอาโทษเจ้าหรือ"..
11 "นางนั้นทูลว่าพระองค์เจ้าข้าไม่มีผู้ใดเลย"และพระเยซูตรัสว่า"เราก็ไม่เอาโทษเจ้าเหมือนกันจงไปเถิดและอย่าทำผิดอีก"]{สำเนาต้นฉบับหลายฉบับไม่มีข้อความใน7:53-8:11}..
ทุกคนมีโอกาสทำผิด ดังนั้นอย่ามัวหาค.ผิดของคนอื่น แต่จงให้อภัยเขาเพราะเราก็มี๕งอ่อนแอและทำผิด ให้เราเอาไม้ทั้งท่อนออกจากตาของเราจะดีกว่าไปเขี่ยผงในตาคนอื่น
ตอบลบ