Mon 19/1/09... สภษ.19:1-29

1 คนยากจนผู้ดำเนินในความสัตย์ซื่อของเขาดีกว่าคนตลบตะแลงซึ่งเป็นคนโง่..
2 คนที่ไม่มีความรู้ก็ไม่ดีและบุคคลที่เร่งเท้าหนักก็มักพลาดผิด..
3 เมื่อความโง่ของคนใดนำความพินาศมาถึงเขาใจของเขาก็เกรี้ยวกราดต่อพระเจ้า..
4 ทรัพย์ศฤงคารเพิ่มเพื่อนเป็นอันมากแต่คนยากจนก็ถูกเพื่อนของเขาร้างไป..
5 พยานเท็จจะไม่ได้รับโทษหามิได้และบุคคลผู้เปล่งคำมุสาจะหนีไม่พ้น..
6 คนเป็นอันมากเอาอกเอาใจคนใจกว้างและทุกคนก็เป็นมิตรกับคนที่ให้ของกำนัล..
7 พวกพี่น้องของคนยากจนก็ยังเกลียดเขามิตรของเขาจะยิ่งไกลจากเขาสักเท่าใดเขาพยายามพูดแต่ไม่มีใครยอมฟัง..
8 บุคคลที่ได้ปัญญาก็รักตนเองบุคคลผู้รักษาความเข้าใจไว้จะจำเริญรุ่งเรือง..
9 พยานเท็จจะไม่รับโทษหามิได้และบุคคลที่เปล่งคำมุสาจะพินาศ..
10 ที่คนโง่จะอยู่อย่างฟุ่มเฟือยก็ไม่เหมาะอยู่แล้วที่ทาสจะปกครองเจ้านายก็ยิ่งไม่เหมาะมากกว่านั้นอีก..
11 สามัญสำนึกที่ดีกระทำให้คนโกรธช้าและที่มองข้ามการทรยศไปเสียก็เป็นศักดิ์ศรีแก่เขา..
12 พระพิโรธของพระราชาเหมือนเสียงคำรามของสิงห์หนุ่มแต่ความโปรดปรานของพระองค์เหมือนน้ำค้างบนผักหญ้า..
13 บุตรโง่เขลาเป็นความพินาศของบิดาของเขาและการทะเลาะวิวาทของภรรยาก็เหมือนน้ำฝนย้อยหยดไม่หยุด..
14 เรือนและทรัพย์ศฤงคารเป็นมรดกมาจากบิดาแต่ภรรยาที่หยั่งรู้ก็มาจากพระเจ้า..
15 ความเกียจคร้านทำให้หลับสนิทและคนขี้เกียจจะต้องหิว..
16 บุคคลที่รักษาพระบัญญัติก็รักษาชีวิตของตนบุคคลที่ดูหมิ่นพระวจนะก็จะถึงตาย..
17 บุคคลที่เอ็นดูคนยากจนก็ให้พระเจ้าทรงยืมและพระองค์จะทรงตอบแทนแก่การกระทำของเขา..
18 จงตีสอนบุตรชายของตนเมื่อยังมีความหวังอย่าจงใจให้เขาถึงพินาศไป..
19 คนที่โมโหฉุนเฉียวจะต้องได้รับโทษเพราะถ้าเจ้าช่วยกู้เขาแล้วก็ต้องช่วยกู้เขาอีก..
20 จงฟังคำแนะนำและรับคำเตือนสติเพื่อเจ้าจะได้ปัญญาสำหรับอนาคต..
21 ในใจของมนุษย์มีแผนงานเป็นอันมากแต่พระประสงค์ของพระเจ้านั่นแหละจะดำรงอยู่ได้..
22 สิ่งที่น่าปรารถนาในตัวมนุษย์คือความจงรักภักดีและคนยากจนยังดีกว่าคนมุสา..
23 ความยำเกรงพระเจ้านำไปสู่ชีวิตและบุคคลผู้ได้รับแล้วก็หยุดด้วยความพอใจจะไม่มีอันตรายใดมาเยี่ยมกรายเขา..
24 คนเกียจคร้านฝังมือของตัวไว้ในชามและไม่ยอมแม้แต่จะนำอาหารมาสู่ปากของตน..
25 จงตีคนที่มักเยาะเย้ยและคนเขลาจะเรียนความหยั่งรู้เองจงตักเตือนคนที่มีความเข้าใจและเขาจะได้ความรู้..
26 บุคคลผู้ทำทารุณแก่บิดาของเขาและขับไล่มารดาของเขาไปเสียเป็นบุตรชายผู้ก่อให้เกิดความอับอายและการถูกตำหนิ..
27 บุตรชายเอ๋ยผู้ที่เลิกรักษาคำสั่งสอนของบิดาจะหลงไปจากคำที่มีปัญญา..
28 พยานที่ไร้ค่าก็เยาะเย้ยความยุติธรรมและปากของคนชั่วร้ายก็กลืนกินแต่ความบาปผิด..
29 การปรับโทษมีพร้อมอยู่สำหรับคนมักเยาะเย้ยและการโบยก็สำหรับหลังของคนโง่..