1 มีเสียงร้องของประชาชนและของภรรยาของเขาอย่างเกรียวกราวกล่าวโทษพี่น้องพวกยิว..2 เพราะมีคนที่กล่าวว่า"เรามากคนด้วยกันทั้งบุตรชายและบุตรหญิงของเราขอให้เราได้ข้าวเพื่อเราจะได้รับประทานและมีชีวิตอยู่ได้"..
3 และมีคนกล่าวว่า"เราต้องจำนำไร่นาของเราสวนองุ่นของเราและบ้านเรือนของเราเพื่อจะได้ข้าวเพราะเหตุการกันดารอาหาร"..
4 และคนอื่นๆกล่าวว่า"เราได้ขอยืมเงินมาเป็นค่าภาษีถวายกษัตริย์โดยจำนำนาและสวนองุ่นของเรา..
5 เนื้อของเราเป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของเราลูกของเราก็เหมือนลูกของเขาแต่เราก็ยังให้บุตรชายและบุตรหญิงของเราเป็นทาสบุตรหญิงของเราบางคนเป็นทาสแล้วและเราช่วยเขาไม่ได้เพราะคนอื่นยึดนาและสวนองุ่นของเรา"..
6 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องของเขาและถ้อยคำของเขาข้าพเจ้าก็โกรธมาก..
7 ข้าพเจ้าตรึกตรองแล้วก็นำความนี้ไปกล่าวหาพวกขุนนางและเจ้าหน้าที่ข้าพเจ้าพูดกับเขาว่า"ท่านทั้งหลายต่างคนต่างได้ให้ยืมเงินโดยเรียกของประกันจากพี่น้องของตน"และข้าพเจ้าก็เรียกชุมนุมใหญ่มาสู้กับเขา..
8 และข้าพเจ้ากล่าวแก่เขาว่า"เราได้ไถ่พวกยิวพี่น้องของเราผู้ถูกขายไปต่างประเทศคืนมาตามแต่เราจะสามารถทำได้แต่ท่านกลับขายพี่น้องของท่านเพื่อเขาจะได้ถูกขายให้แก่พวกเรา"คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่พูดไม่ออก..
9 ข้าพเจ้าจึงว่า"สิ่งที่ท่านทั้งหลายทำอยู่นั้นไม่ดีไม่ควรที่ท่านจะดำเนินในความยำเกรงพระเจ้าของเราทั้งหลายเพื่อป้องกันการเยาะเย้ยของประชาชาติเหล่านั้นซึ่งเป็นศัตรูของเราดอกหรือ..
10 ยิ่งกว่านั้นอีกข้าพเจ้ากับพี่น้องของข้าพเจ้าและคนใช้ของข้าพเจ้าให้เขายืมเงินและยืมข้าวให้เราเลิกการให้ยืมโดยเรียกของประกันนั้นเสียเถิด..
11 ในวันนี้ขอจงคืนนาสวนองุ่นสวนมะกอกเทศและเรือนของเขาและส่วนร้อยของเงินข้าวเหล้าองุ่นและน้ำมันซึ่งท่านได้รีดเอาจากเขานั้นเสีย"..
12 แล้วเขาทั้งหลายพูดว่า"เราจะคืนสิ่งเหล่านี้และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆจากเขาทั้งหลายเราจะกระทำตามที่ท่านพูด"และข้าพเจ้าก็เรียกบรรดาปุโรหิตมาและให้ปุโรหิตเอาคำสาบานจากเขาทั้งหลายว่าเขาจะกระทำตามที่เขาสัญญาแล้วนั้น..
13 ข้าพเจ้าก็สลัดพกของข้าพเจ้าด้วยและพูดว่า"ดังนั้นแหละถ้าคนใดมิได้กระทำตามสัญญานี้ขอพระเจ้าทรงสลัดเขาเสียจากเรือนของเขาและจากการงานของเขาให้เขาถูกสลัดออกแล้วไปตัวเปล่า"และชุมนุมชนทั้งปวงกล่าวว่า"อาเมน"และได้สรรเสริญพระเจ้าแล้วประชาชนก็ได้กระทำตามที่เขาได้สัญญาไว้..
14 ยิ่งกว่านั้นอีกตั้งแต่เวลาที่ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการในแผ่นดินยูดาห์ตั้งแต่ปีที่ยี่สิบจนปีที่สามสิบสองแห่งรัชกาลอารทาเซอร์ซีสพระราชาสิบสองปีด้วยกันข้าพเจ้าหรือพี่น้องของข้าพเจ้ามิได้รับประทานอาหารของตำแหน่งผู้ว่าราชการ..
15 ผู้ว่าราชการคนที่อยู่ก่อนข้าพเจ้าได้เบียดเบียนประชาชนได้เอาเงินเป็นค่าอาหารและเหล้าองุ่นไปจากเขาวันละสี่สิบเชเขลแม้ข้าราชการของท่านก็ได้ใช้อำนาจเหนือประชาชนแต่ข้าพเจ้ามิได้กระทำเช่นนั้นเพราะความยำเกรงพระเจ้า..
16 ข้าพเจ้ายังยึดงานสร้างกำแพงนี้อยู่และมิได้หาที่ดินเลยและคนใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้นก็ได้ชุมนุมกันทำงานกันที่นั่น..
17 ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้ามีคนหนึ่งร้อยห้าสิบร่วมสำรับกับข้าพเจ้าคือพวกยิวและเจ้าหน้าที่นอกเหนือจากบรรดาผู้ที่มาอยู่กับเราทั้งหลายจากประชาชาติผู้ซึ่งอยู่รอบเรา..
18 สิ่งที่เตรียมไว้ในวันหนึ่งๆมีวัวตัวหนึ่งและแกะที่คัดเลือกแล้วหกตัวเป็ดไก่เขาก็จัดไว้ให้ข้าพเจ้าด้วยในทุกๆสิบวันเหล้าองุ่นมากมายหลายถุงหนังแม้จะมากอย่างนี้ข้าพเจ้ามิได้เรียกร้องเอาส่วนอาหารของตำแหน่งผู้ว่าราชการเพราะว่าการปรนนิบัตินั้นหนักหน้าชนชาตินี้อยู่แล้ว..
19 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่ข้าพระองค์ได้กระทำเพื่อชนชาตินี้ให้เกิดผลดีเถิด..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น