Wed 8/4/09... สดด.1:1-6

1 ความสุขเป็นของบุคคลผู้ไม่ดำเนินตามคำแนะนำของคนอธรรมหรือยืนอยู่ในทางของคนบาปหรือนั่งอยู่ในที่นั่งของคนที่ชอบเยาะเย้ย..
2 แต่ความปีติยินดีของผู้นั้นอยู่ในพระธรรมของพระเจ้าเขาภาวนาพระธรรมของพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืน..
3 เขาเป็นเช่นต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมธารน้ำซึ่งเกิดผลตามฤดูกาลและใบก็ไม่เหี่ยวแห้งการทุกอย่างซึ่งเขากระทำก็จำเริญขึ้น..
4 คนอธรรมไม่เป็นเช่นนั้นแต่เป็นเหมือนแกลบซึ่งลมพัดกระจายไป..
5 เหตุฉะนั้นคนอธรรมจะไม่ยั่งยืนอยู่ได้เมื่อถึงคราวพระเจ้าทรงพิพากษาหรือคนบาปไม่ยืนยงในที่ชุมนุมของคนชอบธรรม..
6 เพราะพระเจ้าทรงทราบทางของคนชอบธรรมแต่ทางของคนอธรรมจะพินาศไป..