Fri 11/12/09... ยรม.4:1-31

1. พระเจ้า ตรัส ว่า อิสราเอล เอ๋ย ถ้า เจ้าจะ กลับ มา เจ้า ก็ ควร จะ กลับ มาหา เรา แล้ว ถ้า เจ้า ยอม เอา สิ่งที่ น่า สะอิดสะเอียน ไป ให้ พ้น หน้า เรา เสีย ไม่ โลเล ..
2. และ ถ้า เจ้า สาบาน อย่าง สัจจริง อย่างยุติธรรม และ อย่าง เที่ยง ตรง ว่า 'ตราบ ใด ที่ พระเจ้า ทรงพระชนม์อยู่ แน่' แล้ว บรรดา ประชาชาติ จะ ให้ พร กัน ใน พระนาม พระองค์ และเขา ทั้งหลาย จะ อวด พระองค์" ..
3. เพราะว่า พระเจ้า ตรัส กับ คน ยูดาห์ และ แก่ชาว เยรูซาเล็ม ว่า "จง ทุบ ดิน ที่ ไถ ไว้ แล้ว นั้น และ อย่า หว่านลง กลาง หนาม ..
4. ดูก่อน คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็มเอ๋ย จง เอา ตัว รับ พิธี เข้า สุหนัต ถวาย แด่ พระเจ้า จง ตัด หนังปลาย หัวใจ ของ เจ้า เสีย เกรงว่า ความ กริ้ว ของ เรา จะ พลุ่ง ออกไป อย่าง ไฟ และ เผาไหม้ ไม่มี ใคร จะ ดับ ได้ เหตุ ด้วย ความ ชั่วแห่ง การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เจ้า" ..
5. จง ประกาศ ใน ยูดาห์ และ โฆษณา ใน กรุงเยรูซาเล็ม ว่า'จง เป่า เขาสัตว์ ไป ทั่ว แผ่นดิน จง ร้อง ประกาศดังๆ ว่า มา รวม กัน เถิด ให้ เรา เข้า ไป ใน บรรดา เมือง ที่ มีป้อม' ..
6. จง ยก ธง ขึ้น สู่ ศิโยน จง รีบ หนี ไป ให้ปลอดภัย อย่า รอ อยู่ เพราะ เรา นำ ความ ร้าย มา จาก ทิศ เหนือ และนำ การ ทำลาย ใหญ่ ยิ่ง มา ..
7. สิงห์ ตัว หนึ่ง ได้ ออก ไป จาก ซุ้ม ของ มันแล้ว และ ผู้ ทำลาย เหล่า ประชาชาติ ได้ ยก มา แล้ว เขา ได้ ออก ไปจาก สถานที่ ของ เขา เพื่อ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เจ้า ว่าง เปล่าหัวเมือง ของ เจ้า จะ ถูก ทิ้ง ร้าง ปราศจาก คน อาศัย ..
8. ด้วย เหตุ นี้ เจ้า จง สวม ผ้ากระสอบ จงคร่ำครวญ และ ร้องไห้ เพราะ พระพิโรธ อัน ร้อนแรง ของ พระเจ้า มิได้หัน กลับ ไป จาก เรา" ..
9. พระเจ้า ตรัส ว่า ใน วัน นั้น ทั้ง พระราชาและ พวก เจ้านาย จะ หมด กำลัง ใจ บรรดา ปุโรหิต จะ ตก ตะลึง และ ผู้เผย พระวจนะ ก็ จะ อัศจรรย์ ใจ ..
10. แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า "ข้าแต่ พระเจ้าพระองค์ ทรง ล่อลวง ชนชาติ นี้ และ กรุงเยรูซาเล็ม แน่นอน ทีเดียวว่า 'เจ้า ทั้งหลาย จะ อยู่ เย็น เป็น สุข' แต่ ที่ จริง ดาบ ได้ มาถึง ชีวิต ของ เขา ทั้งหลาย" ..
11. ใน ครั้งนั้น เขา จะ กล่าว แก่ ชน ชาติ นี้และ แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า ลมร้อน จาก ที่ สูง โล้น ใน ถิ่น ทุรกันดารพัด มา สู่ บุตรี ประชากร ของ เรา ไม่ใช่ จะ มา ฝัด หรือ มา ชำระ..
12. กระแส ลม ที่ แรง เกิน แก่ การ นี้ ได้ มาถึง ตาม คำ ของ เรา ผู้ ที่ กล่าว คำ ตัดสิน เขา นี้ คือ เรา เอง"..
13. ดูเถิด เขา ขึ้น มา เหมือน เมฆ รถรบ ของ เขาเหมือน ลม บ้าหมู ม้า ทั้งหลาย ของ เขา เร็ว ยิ่งกว่า นก อินทรีวิบัติ แก่ เรา ทั้งหลาย เพราะ ว่า เรา จะ ต้อง พินาศ ..
14. กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ล้าง จิตใจ ของเจ้า ให้ พ้น จาก ความ ชั่วร้าย เพื่อ เจ้า จะ รอด ได้ ความ คิดชั่วร้าย ของ เจ้า นั้น จะ สิง อยู่ ในใจ ของ เจ้า นาน สัก เท่าใด..
15. เพราะว่า มี เสียง ประกาศ มา จาก เมืองดานและ โฆษณา ความ ชั่วร้าย จาก ภูเขา เอฟราอิม ..
16. จง เตือน บรรดา ประชาชาติ ว่า เขา กำลัง มาแล้ว จง กล่าว แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า บรรดา ผู้ ล้อม มา จาก แผ่นดินไกล เขา ทั้งหลาย โห่ร้อง เข้า ใส่ หัว เมืองยูดาห์ ..
17. เขา ทั้งหลาย ล้อม ยูดาห์ ไว้ รอบ เหมือนผู้ดูแล เฝ้า นา เพราะว่า ยูดาห์ ได้ กบฏ ต่อ เรา พระเจ้า ตรัส ดังนี้แหละ ..
18. วิถี และ การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เจ้า ได้นำ เรื่อง นี้ มา เหนือ เจ้า นี่แหละ เป็น เคราะห์ กรรม ของ เจ้า และมัน ขมขื่น มัน มา ถึง จิตใจ ของ เจ้า ทีเดียว" ..
19. แสน ระทม แสน ระทม ข้า ก็ บิด ตัว ด้วย ความเจ็บปวด โอ ผนัง ดวงใจ ของ ข้า เอ๋ย จิตใจ ของ ข้า ก็ ว้าวุ่น ข้าจะ นิ่ง อยู่ ไม่ได้ เพราะ ข้า ได้ ยิน เสียง เขาสัตว์ เสียง ปลุกของ สงคราม ..
20. ความ หายนะ ไล่ ติดตาม ความ หายนะ แผ่นดินทั้งสิ้น ก็ ถูก ทิ้ง ร้าง บรรดา เต็นท์ ของ ข้า ก็ ถูก ทำลาย ในฉับพลัน ม่าน ทั้งหลาย ของ ข้า ก็ สิ้น ไป ใน บัด เดี๋ยว เดียว ..
21. ข้า จะ ต้อง มองดู ธง และ ฟัง เสียง เขาสัตว์นาน สัก เท่าใด ..
22. เพราะ ประชากร ของ เรา โง่เขลา เขา ทั้งหลายไม่ รู้จัก เรา เขา ทั้งหลาย เป็น ลูก หลาน ที่ โง่ ทึบ เขา ทั้งหลายไม่มี ความ เข้าใจ เขา ทั้งหลาย ทำ ความ ชั่ว เก่ง แต่ เขา ไม่ เข้าใจที่ จะ ทำ ดี ..
23. ข้าพเจ้า มองดู พื้นที่ โลก และ นี่แน่ะเป็น ที่ ร้าง และ ว่างเปล่า และ มองดู ฟ้า สวรรค์ ใน นั้น ก็ ไม่มีความ สว่าง ..
24. ข้าพเจ้า มองดู ภูเขา นี่แน่ะ มัน กำลังสั่น อยู่ เนินเขา ก็ แกว่ง ไป แกว่ง มา ..
25. ข้าพเจ้า มองดู และ นี่แน่ะ ไม่มี มนุษย์เลย นก ทั้งปวง แห่ง ท้องอากาศ ได้ หนี ไป แล้ว ..
26. ข้าพเจ้า มองดู และ นี่แน่ะ เรือก สวนไร่นาก็ เป็น ถิ่นทุรกัน ดาร และ หัวเมือง ทั้งสิ้น ก็ สลัก หัก พัง ไปต่อ พระพักตร์ พระเจ้า ต่อ พระพิโรธ อัน ร้อนแรง ของ พระองค์ ..
27. เพราะ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า "แผ่นดินทั้งหมด จะ เป็น ที่ เริศร้าง ถึง กระนั้น เรา ก็ ยัง มิได้ กระทำให้ ถึง อวสาน ทีเดียว ..
28. เพราะ เรื่อง นี้ โลก จะ ไว้ทุกข์ และ ฟ้าสวรรค์ เบื้องบน จะ ดำ มืด เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว เรา ได้หมาย ใจ ไว้ แล้ว เรา จะ ไม่ เปลี่ยน ใจ หรือ หัน กลับ" ..
29. เมื่อ ได้ ยิน เสียง พลม้า และ นักธนูชาวเมือง ทุก แห่ง ก็ หนี ไป เขา เข้า ไป อยู่ ใน สุม ทุม พุ่มไม้และ ปีนป่าย ไป ท่ามกลาง ศิลา หัวเมือง ทุก แห่ง ก็ ถูก ทอดทิ้ง และไม่มี มนุษย์ อาศัย อยู่ ใน เมือง เหล่านั้น เลย ..
30. เจ้า ผู้ ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง เอ๋ย ที่ เจ้าแต่งตัว สีแดง นั้น เจ้า ทำ อะไร กัน และ ที่ เจ้า ประดับ ตัว ด้วยอาภรณ์ ทองคำ ที่ เจ้า ขยาย ดวงตา ให้ กว้าง ด้วย แต้มสี เออ เจ้าแต่งตัว ให้ งาม เสีย เปล่า คนรัก ของ เจ้า ดูหมิ่น เจ้า เขา ทั้งหลายแสวง ชีวิต ของ เจ้า ..
31. เพราะ เรา ได้ ยิน เสียง เหมือน เสียง หญิงคลอด บุตร ร้อง แสน เจ็บปวด อย่าง กับ จะ คลอด บุตร หัวปี เสียงร้องแห่ง บุตรี ศิโยน นั้น แทบ จะ ขาดใจ เหยียด แขน ของ เธอ ออก ร้อง ว่า"วิบัติ แก่ ข้า ข้า อ่อนเปลี้ย อยู่ ต่อ หน้า ผู้ ฆ่า คน" ..