Mon 14/12/09... ยรม.7:1-34

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเจ้าถึงว่า..
2 เจ้าจงยืนอยู่ในประตูกำแพงพระนิเวศของพระเจ้าและโฆษณาถ้อยคำเหล่านี้ที่นั่นว่าบรรดาคนยูดาห์ทั้งปวงผู้เข้ามาในประตูกำแพงนี้เพื่อจะนมัสการพระเจ้าจงฟังพระวจนะพระเจ้า..
3 พระเจ้าจอมโยธาพระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่าจงซ่อมพฤติการณ์และการกระทำของเจ้าเสียและเราจะให้เจ้าอาศัยอยู่ในสถานที่นี้..
4 อย่าไว้วางใจในคำหลอกลวงเหล่านี้ที่ว่า'นี่เป็นพระวิหารของพระเจ้าพระวิหารของพระเจ้าพระวิหารของพระเจ้า'..
5 เพราะว่าถ้าเจ้าซ่อมวิถีและการกระทำของเจ้าจริงๆถ้าเจ้าให้ความยุติธรรมต่อกันและกันจริงๆ..
6 ถ้าเจ้าไม่ข่มเหงคนต่างด้าวลูกกำพร้าพ่อหรือแม่ม่ายและไม่หลั่งโลหิตที่ไร้ความผิดให้ถึงตายในที่นี้และเจ้าทั้งหลายไม่ติดตามพระอื่นไปให้เจ็บตัวเอง..
7 แล้วเราจะให้เจ้าอาศัยอยู่ในสถานที่นี้ในแผ่นดินซึ่งแต่ดึกดำบบรรพเราได้ยกให้แก่บรรพบุรุษของเจ้าเป็นนิตย์..
8 ดูเถิดเจ้าวางใจในคำหลอกลวงอย่างไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย..
9 เจ้าจะลักทรัพย์ฆ่าคนล่วงประเวณีสาบานเท็จเผาเครื่องบูชาถวายพระบาอัลและติดตามพระอื่นซึ่งเจ้าทั้งหลายมิได้รู้จักไปหรือ..
10 แล้วจึงมายืนหน้าเราในนิเวศนี้ซึ่งเรียกตามชื่อของเราและกล่าวว่า'เราทั้งหลายได้รับการช่วยกู้แล้ว'เพื่อจะไปกระทำสิ่งน่าเกลียดน่าชังเหล่านั้นทั้งสิ้นอีก..
11 นิเวศซึ่งเรียกตามชื่อของเราในสายตาของเจ้าได้กลายเป็นถ้ำของพวกโจรไปแล้วหรือพระเจ้าตรัสว่าดูเถิดตัวเราได้เห็นเอง..
12 แต่จงไปยังสถานที่ของเราซึ่งเคยอยู่ในเมืองชิโลห์ซึ่งทีแรกได้กระทำให้ชื่อของเราอยู่ที่นั่นจงดูว่าเพราะความชั่วร้ายของอิสราเอลประชากรของเราเราได้กระทำอะไรต่อสถานที่นั้น..
13 พระเจ้าตรัสว่าและบัดนี้เพราะเจ้าทั้งหลายได้กระทำสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้นและเมื่อเราพูดกับเจ้าอย่างไม่หยุดยั้งแต่เจ้าทั้งหลายหาได้ฟังไม่และเมื่อเราได้เรียกพวกเจ้าแต่เจ้ามิได้ตอบ..
14 เหตุฉะนี้เราจะกระทำต่อนิเวศนี้ซึ่งเราเรียกตามชื่อของเราและซึ่งพวกเจ้าได้วางใจนั้นและกระทำแก่สถานที่ซึ่งเราได้ยกให้แก่เจ้าและแก่บรรพบุรุษของเจ้าเหมือนเราได้กระทำแก่ชิโลห์..
15 และเราจะเหวี่ยงเจ้าทิ้งจากสายตาของเราเหมือนอย่างที่เราได้ทิ้งบรรดาพวกพี่น้องของเจ้าคือบรรดาเชื้อสายของเอฟราอิมทั้งหมดนั้น..
16 ฝ่ายเจ้าเจ้าอย่าอธิษฐานเพื่อชนชาตินี้อย่าร้องขึ้นหรืออธิษฐานเพื่อเขาและอย่าวิงวอนขอต่อเราเพราะเราจะไม่ฟังเจ้า..
17 เจ้ามิได้เห็นดอกหรือว่าเขากระทำอะไรกันในหัวเมืองทั้งหลายแห่งยูดาห์และตามถนนหนทางในเยรูซาเล็ม..
18 พวกเด็กๆก็เก็บฟืนพวกพ่อๆก็ก่อไฟพวกผู้หญิงก็นวดแป้งเพื่อทำขนมถวายแด่เจ้าแม่แห่งฟ้าสวรรค์และเขาเทเครื่องดื่มบูชาถวายแด่พระอื่นๆเพื่อยั่วยุให้เราโกรธ..
19 พระเจ้าตรัสว่าคือเราที่เขายั่วยุหรือมิใช่ยั่วยุตัวเขาเองให้ไปสู่ความขายหน้าของเขาทั้งหลายดอกหรือ..
20 ฉะนั้นพระเจ้าจึงตรัสดังนี้ว่าดูเถิดความกริ้วและความโกรธของเราจะเทลงมาบนสถานที่นี้บนมนุษย์และสัตว์บนต้นไม้ในท้องทุ่งและบนพืชผลของแผ่นดินจะเผาผลาญเสียและจะดับไม่ได้"..
21 พระเจ้าจอมโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า"จงเพิ่มเครื่องเผาบูชาเข้ากับเครื่องสักการบูชาของเจ้าและจงรับประทานเนื้อ..
22 เพราะในวันที่เราได้พาเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดินอียิปต์เรามิได้พูดกับบรรพบุรุษของเจ้าหรือสั่งเขาเรื่องเครื่องเผาบูชาและเครื่องสักการบูชา..
23 แต่เราบัญชาเขาทั้งหลายอย่างนี้ว่า'จงเชื่อฟังเสียงของเราและเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้าและเจ้าจะเป็นประชากรของเราและดำเนินในหนทางที่เราได้บัญชาเจ้าไว้เพื่อเจ้าจะได้อยู่เย็นเป็นสุข'..
24 แต่เขาทั้งหลายมิได้เชื่อฟังหรือเงี่ยหูฟังแต่เขาทั้งหลายดำเนินตามแผนการของเขาเองและในความดื้อกระด้างตามจิตใจชั่วของเขาทั้งหลายและเดินถอยหลังมิได้เดินขึ้นหน้า..
25 ตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายออกจากแผ่นดินอียิปต์จนทุกวันนี้เราได้ส่งผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเราไปยังเขาอย่างไม่หยุดยั้งวันแล้ววันเล่า..
26 ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ฟังเราหรือเงี่ยหูฟังแต่ได้กระทำให้คอของตนแข็งเขาได้กระทำชั่วร้ายยิ่งกว่าบรรพบุรุษทั้งหลายของเขาเสียอีก..
27 เจ้าจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่เขาแต่เขาจะไม่ฟังเจ้าเจ้าจงร้องเรียกเขาแต่เขาจะไม่ยอมตอบเจ้า..
28 เจ้าจงพูดแก่เขาว่า'นี่เป็นประชาชาติที่ไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาและไม่ยอมรับการตีสอนสัจจะพินาศเสียแล้วถูกตัดขาดเสียจากริมฝีปากของเขาแล้ว..
29 จงตัดผมของเจ้าออกเหวี่ยงทิ้งไปจงคร่ำครวญบนที่สูงอันโล้นเพราะว่าพระเจ้าทรงปฏิเสธและละทิ้งชาตพันธุ์แห่งพระพิโรธของพระองค์แล้ว'..
30 พระเจ้าตรัสว่าพงศ์พันธุ์ของยูดาห์ได้กระทำความชั่วในสายตาของเราเขาได้วางสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนไว้ในนิเวศซึ่งเรียกตามชื่อของเรากระทำให้มีมลทิน..
31 และได้สร้างที่สูงของโทเฟทซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่งบุตรชายของฮินโนมเพื่อจะเผาบุตรชายและบุตรหญิงของเขาทั้งหลายเสียด้วยไฟซึ่งเรามิได้บัญชาและไม่เคยมีขึ้นในใจของเรา..
32 พระเจ้าตรัสว่าเพราะฉะนั้นดูเถิดวันเวลาจะมาถึงเมื่อเขาจะไม่เรียกที่นั้นอีกว่าโทเฟทหรือภูเขาแห่งบุตรชายฮินโนมแต่จะเรียกว่าหุบเขาแห่งการฆ่าฟันกันเพราะเขาจะฝังกันไว้ในโทเฟทเพราะแห่งอื่นไม่มีที่ว่างแล้ว..
33 และศพของชนชาตินี้จะเป็นอาหารของนกในอากาศและแก่สัตว์แห่งแผ่นดินโลกและไม่มีใครจะขับไล่ให้มันไปเสียได้..
34 เราจะกระทำให้เสียงบรรเทิงและเสียงรื่นเริงเสียงของเจ้าบ่าวและเสียงของเจ้าสาวขาดไปเสียจากหัวเมืองของยูดาห์และจากถนนหนทางแห่งเยรูซาเล็มเพราะว่าดินนั้นจะต้องเป็นที่ร้างเปล่า..