Thu 17/12/09... ยรม.10:1-25

1 ประชาอิสราเอลเอ๋ยจงฟังพระวจนะซึ่งพระเจ้าตรัสกับเจ้า..
2 พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า"อย่าเอาอย่างบรรดาประชาชาติหรืออย่าคร้ามกลัวเพราะหมายสำคัญของท้องฟ้าตามที่บรรดาประชาชาติคร้ามกลัวนั้น..
3 เพราะธรรมเนียมของชนชาติทั้งหลายก็เท็จเขาตัดต้นไม้มาจากป่าต้นหนึ่งเป็นสิ่งที่มือช่างได้กระทำด้วยขวาน..
4 เขาทั้งหลายก็เอาเงินและทองมาประดับเขาตอกไว้แน่นด้วยค้อนและตาปูมันก็เคลื่อนไหวไปมาไม่ได้..
5 รูปเคารพของเขาก็เหมือนหุ่นหลอกกาอยู่ในสวนแตงกวามันพูดไม่ได้คนต้องขนมันไปเพราะมันเดินไม่ได้อย่ากลัวมันเลยเพราะมันทำร้ายไม่ได้มันก็ทำดีไม่ได้ด้วย"..
6 ข้าแต่พระเจ้าหามีผู้ใดเหมือนพระองค์ไม่พระองค์ทรงเป็นใหญ่และพระนามของพระองค์มีฤทธิ์มาก..
7 ข้าแต่พระราชาแห่งบรรดาประชาชาติผู้ใดจะไม่ยำเกรงพระองค์เพราะพระองค์สมควรแก่การอย่างนี้เพราะในบรรดาปราชญ์ของบรรดาประชาชาติและในบรรดาราชอาณาจักรทั้งสิ้นของเขาไม่มีผู้ใดเหมือนพระองค์..
8 เขาทั้งหลายทั้งบัดซบและโง่เขลาการตีสอนของรูปเคารพนั้นก็เป็นแต่ไม้..
9 เครื่องเงินทุบนั้นเขาเอามาจากทารชิชและเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาสเป็นผลงานของช่างฝีมือและเป็นผลน้ำมือของช่างทองเสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสีม่วงเป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น..
10 แต่พระเยโฮวาห์เป็นพระะเจ้าเที่ยงแท้พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์และเป็นพระมหากษัตริย์เนืองนิตย์พอทรงพระพิโรธแผ่นดินก็หวั่นไหวและบรรดาประชาชาติจะทนต่อความกริ้วของพระองค์ไม่ได้..
11 (เจ้าจงพูดกับเขาทั้งปวงดังนี้ว่า"บรรดาพระเจ้าผู้ที่มิได้ทรงสร้างสวรรค์และโลกจะพินาศไปจากโลกและจากภายใต้สวรรค์"){ความข้อนี้ในต้นฉบับเขียนเป็นภาษาอารัม}..
12 ผู้ทรงสร้างโลกด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์ผู้ทรงสถาปนาพิภพไว้ด้วยพระสติปัญญาของพระองค์และทรงคลี่ท้องฟ้าออกด้วยความเข้าใจของพระองค์..
13 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงก็มีเสียงน้ำคะนองในท้องฟ้าและทรงกระทำให้หมอกลอยขึ้นจากปลายพิภพทรงกระทำฟ้าแลบเพื่อฝนและทรงนำลมมาจากพระคลังของพระองค์..
14 มนุษย์ทุกคนบัดซบและไม่มีความรู้ช่างทองทุกคนจะได้อายเพราะรูปเคารพของตนเพราะรูปเคารพหล่อของเขาเป็นของเท็จและไม่มีลมหายใจในรูปเคารพนั้น..
15 มันเป็นของไร้ค่าและเป็นผลงานที่น่าเยาะเย้ยมันจะต้องพินาศเมื่อถึงเวลาการลงโทษ..
16 พระองค์ผู้ทรงเป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ที่ก่อร่างทุกสิ่งขึ้นและอิสราเอลเป็นเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์พระเยโฮวาห์จอมโยธาเป็นพระนามของพระองค์..
17 เจ้าทั้งหลายที่อาศัยอยู่ภายใต้การถูกล้อมเอ๋ยจงเก็บข้าวของจากพื้นดิน..
18 เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า"ดูเถิดเราจะเหวี่ยงชาวแผ่นดินออกไปเสียณเวลานี้และเราจะนำความทุกข์ใจมาถึงเขาเพื่อให้เขารู้สึก"..
19 วิบัติแก่ข้าพเจ้าเพราะความเจ็บปวดของข้าพเจ้า{ใช้เป็นสรรพนามของเมือง}บาดแผลของข้าพเจ้าก็ร้ายหนักแต่ข้าพเจ้าเคยว่า"แท้จริงนี่เป็นความทุกข์ใจและข้าพเจ้าจะต้องทนเอา"..
20 เต็นท์ของข้าพเจ้าก็ถูกทำลายและเชือกของข้าพเจ้าก็ขาดสิ้นลูกๆของข้าพเจ้าจากข้าพเจ้าไปหมดและไม่มีเขาอีกแล้วไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดที่จะกางเต็นท์ให้ข้าพเจ้าอีกและแขวนม่านของข้าพเจ้าให้..
21 เพราะว่าผู้เลี้ยงแกะก็บัดซบและไม่ได้ทูลถามพระเจ้าเพราะฉะนั้นเขาจึงมิได้จำเริญขึ้นและฝูงแกะของเขาก็กระจัดกระจายไป..
22 จงฟังซินั่นเป็นเสียงลือดูเถิดมาถึงแล้วเสียงโกลาหลยิ่งใหญ่จากแดนเหนือมากระทำให้หัวเมืองยูดาห์เป็นที่เริศร้างให้เป็นที่อยู่ของหมาป่า..
23 ข้าแต่พระเจ้าข้าพระองค์ทราบแล้วว่าทางของมนุษย์ไม่อยู่ที่ตัวเขาคือไม่อยู่ที่มนุษย์ผู้ซึ่งดำเนินไปที่จะนำฝีก้าวของตนเอง..
24 ข้าแต่พระเจ้าขอทรงโปรดตีสอนข้าพระองค์เพียงตามขนาดมิใช่ด้วยความกริ้วของพระองค์เกรงว่าพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์มาถึงความสูญเปล่า..
25 ขอพระองค์ทรงเทพระพิโรธของพระองค์เหนือเหล่าประชาชาติที่ไม่รู้จักพระองค์และเหนือบรรดาตระกูลผู้ไม่ออกพระนามของพระองค์เพราะเขาทั้งหลายได้เผาผลาญยาโคบขาได้กินท่านเสียและเผาผลาญท่านเสียและกระทำที่อาศัยของท่านให้ถูกทิ้งร้าง..